بهبود رفتار غيركلاسيكي حالت‌هاي عددي جابه‌جاشده به‌كمك تقويت خطّي بدون نوفه

در اين مقاله، رده جديدي از حالت‌هاي غيركلاسيكي تابشي معرّفي مي‌شود. بدين منظور، پس از تبيين كاربردهاي حالت‌هاي عددي جابه‌جاشده و بيان اهمّيت تقويت سيگنال بدون نوفه، حالت‌هاي عددي جابه‌جاشده تقويت‌شده معرّفي مي‌شوند. سپس با بررسي برخي از مهم‌ترين معيارهاي غيركلاسيكي مانند پارامتر مندل، تابع هم‌بستگي مرتبه دوّم، تابع مشخّصه فوگل، و تابع توزيع ويگنر، غيركلاسيكي‌بودن حالت‌هاي كوانتومي معرّفي‌شده مورد مطالعه قرار مي‌گيرد. در هر مورد، نقش تعداد فوتون‌هاي حالت‌هاي عددي و ضريب بهره در مقادير كمّيت‌هاي فيزيكي يادشده بررسي مي‌شود. نتايج عددي مقادير قابل توجّهي از آمار زيرپواسوني ميدان و رفتار پادگروهي فوتون‌ها را نشان مي‌دهد. پس از آن، به عنوان شرط لازم و كافي براي غيركلاسيكي‌بودن يك حالت كوانتومي، رفتار تابع مشخّصه فوگل مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد. خواهيم ديد كه تابع فوگل براي حالت‌هاي كوانتومي مورد نظر فراتر از مقدار تابع مشخّصه حالت پايه مي‌رود كه اين امر به منزله غيركلاسيكي‌بودن حالت‌هاي معرّفي‌شده است. علاوه بر اين، منفي‌بودن تابع توزيع ويگنر-ويل، به عنوان نمود ديگري از غيركلاسيكي‌بودن حالت‌هاي مورد مطالعه، نيز مشاهده مي‌شود. در نتيجه، ويژگي‌هاي ذكرشده حاكي از آن است كه حالت‌هاي عددي جابه‌جاشده تقويت‌شده را مي توان كانديداي مناسبي براي يك نور غيركلاسيكي قلمداد كرد.