شاخص‌هاي روانسنجي مقياس تعامل بين شناخت، هيجان و انگيزه در خلاقيت در بين دانشجويان دانشگاه آزاد واحد تهران مركزي

اين پژوهش با هدف تعيين شاخص‌هاي روانسنجي مقياس تعامل بين شناخت، هيجان و انگيزه در خلاقيت در بين دانشجويان دانشگاه آزاد واحد تهران مركزي در سال تحصيلي 99-98 انجام شد. ابزار مورد استفاده مقياس تعامل بين شناخت، هيجان و انگيزه در خلاقيت (سوروآ و همكاران، 2015) بوده است. روش تجزيه و تحليل داده‌ها تحليل عاملي اكتشافي و ضريب آلفاي كرونباخ بوده است. نتايج نشان داد اين مقياس از 4 عامل تشكيل شده است (عامل اول 10.63، عامل دوم 4.06، عامل سوم 1.89، عامل چهارم 1.76) كه روي هم رفته 59.91 درصد واريانس كل را تبيين كردند. ضريب آلفاي كرونباخ نيز براي تك تك خرده مقياس‌ها و نيز مقياس كل بالاتر از 0.7 حاصل شد. به طور كلي نتايج نشان داد مقياس مذكور از شاخص‌هاي روانسنجي قابل قبولي در نمونه دانشجويي برخوردار است و ويژگي‌هاي روانشناختي به دست آمده از اين مقياس، استفاده آينده آن را براي ارزيابي تفاوت‌هاي فردي در خلاقيت هيجاني و انگيزشي توجيه نموده است.