خوانشي بر اخلاق حرفه اي معلم در تراز نهج البلاغه

يكي از شاخه هاي دانش اخلاق كه به تازگي در ايران جايگاهي پيدا كرده، حوزه اخلاق حرفه اي است كه لازم است ازلحاظ معرفتي بيشتر به آن توجه شود. يكي از منابع غني در اخلاق حرفه اي، آموزه هاي دين مبين اسلام است. اما شناخت و ترويج اخلاق حرفه اي برمبناي اسلام، بدون تحليل آموزه هاي اخلاقي نهج البلاغه امكان پذير نيست. باتوجه به اين مهم، در پژوهش حاضر برآنيم تا با استفاده از روش تحليل اسنادي، اصول اخلاق حرفه اي معلم را در كتاب ارزشمند نهج البلاغه بررسي كنيم. نتايج نشان مي دهد كه امام علي (ع) همواره به بحث اخلاقيات و اصول اخلاقي توجه داشته اند و در موارد فراواني، كارگزاران و ياران خود، به طور اخص و تمامي انسان ها را در طول زمان به رعايت آنها فرمان داده اند. ماحصل اين نوع نگاه به نهج البلاغه ما را به اين سمت و سو سوق مي دهد كه معلمان اولاً در هر زمينه درسي كه مشغول به فعاليت هستند، از معارف اخلاقي خودآگاهي كامل داشته باشند؛ در ثاني از الگوهاي تربيتي آنها در راستاي اثربخشي كار خويش الهام بگيرند و همچنين خود متصف به معارف و بينش توحيدي لازم باشند. نتيجه اتخاذ اين رويكرد از جانب مربيان اين خواهد بود كه متربيان، هم در هر حوزه تخصصي كه مشغول به يادگيري هستند، به معارف ديني- اخلاقي به‌عنوان معرفتي ضروري براي زندگي نگاه مي‌كنند و هم افرادي متخصص و متعهد بار مي‌آيند.