بررسي اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش وتعهد بر عملكرد تحصيلي و اضطراب امتحان دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه

مقدمه: يكي از اساسي ترين مشكلات برخي از دانش اموزان داشتن اضطراب مي باشد و اگر اين اضطراب و نگراني از حد عادي خود تجاوز كند، باعث ناتواني و ضعف در عملكرد تحصيلي دانش آموز مي شود.هدف: هدف از پژوهش حاضر تاثير آموزش درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر عملكرد تحصيلي و اضطراب امتحان دانش‌آموزان دختر دوره اول متوسطه بود.روش: پژوهش حاضر نيمه تجربي و به صورت پيش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل دانش‌آموزان دختر دوره اول متوسطه مي باشد كه نمونه ي آماري شامل 30 نفر از دانش‌آموزاني كه داراي عملكرد تحصيلي پايين و اضطراب امتحان بالا بودند، بود كه به صورت تصادفي انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش(15نفر) و كنترل(15نفر) قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه هاي اضطراب امتحان ساراسون(1957) و عملكرد تحصيلي فام وتيلور(1999) بود. پس از انجام پيش‌آزمون، بر گروه آزمايش درمان مبتني بر پذيرش تعهد در 8 جلسه‌ي 90دقيقه انجام گرديد سپس از هر دو گروه پس‌آزمون گرفته شد. داده هاي جمع آوري شده با نرم افزار 28SPSS و با استفاده از آمار توصيفي ميانگين و انحراف داده ها توصيف و سپس مفروضه ها با روش آماري تحليل كوواريانس و كوواريانس چندمتغيره تحليل شده است.يافته ها: نتايج نشان داد كه آموزش درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر عملكرد تحصيلي و اضطراب امتحان دانش‌آموزان دختر دوره اول تاثير گذار بوده است .نتيجه گيري: درمانگران ميتوانند از اين رويكرد درماني جهت بهبود عملكرد تحصيلي و اضطراب امتحان دانش آموزان استفاده كنند.