تعيين نقش پيش بين انعطاف پذيري روانشناختي در اضطراب (كوويد19) كارمندان زن معاونت بهداشت كرج

هدف از اين پژوهش، پيش بيني اضطراب (بيماري كوويد19) بر اساس انعطاف پذيري روانشناختي كارمندان زن معاونت بهداشت كرج بود. بي شك يكي از مهمترين اين عوامل ، اضطراب مربوط به بيماري كرونا است. پژوهش‌ها نشان مي‌دهند كه بروز بيماريهايي مانند بيماريهاي تنفسي به علت مشكلات جدي جسماني وكاهش كيفيت زندگي بيماران باعث بروز اضطراب ناشي از بيماري خواهند شد. اين عوامل مي‌توانند مجموعه‌اي از نشانه ها تا اختلالات باليني جدي را به وجود آورند. افزايش احساس تنهايي ، كاهش حمايت اجتماع ، كاهش اميد به زندگي و از احساس ترس و نگران تا استرس و اضطراب باليني ، وسواس فكري و عمل مرتبط با بيماري و حتي نشانه هاي از استرس پس از سانحه در شرايط مشابه ديده شده است.روش نمونه‌گيري اين پژوهش، نمونه‌گيري تصادفي ساده بود. ابزار پژوهش، پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه اضطراب كرونا ويروس، پرسشنامه انعطاف پذيري روان شناختي صفرزايي و همكاران بود. از آمار توصيفي و استنباطي براي تجزيه و تحليل داده ها استفاده شده است. يافته هاي تحقيق نشان داد كه انعطاف‌پذيري روان‌شناختي مي‌تواند حدود 3.5 درصد از تغييرات اضطراب كوويد 19 را تبيين كند. بنابراين فرضيه تحقيق مبني بر اينكه اضطراب كوويد 19 بر اساس انعطاف‌پذيري روان‌شناختي پيش بيني مي‌شود تاييد شد. نتيجه گيري: كارمندان زن معاونت بهداشت كرج كه داراي انعطاف پذيري شناختي بالايي بودند در مواجهه با اضطراب كرونا توانايي سازگاري داشتند.