پيش بيني رفتارهاي پر خطر براساس بدرفتاري در دوران كودكي با ميانجيگري طرح واره هاي ناسازگاراوليه دانش آموزان دوره دوم متوسطه

اين پژوهش با هدف پيش بيني رفتارهاي پر خطر براساس بدرفتاري در دوران كودكي با ميانجيگري طرح واره هاي ناسازگاراوليه دانش آموزان دوره دوم متوسطه اجرا شد. جامعه آماري پژوهش نوجوانان دوره دوم دبيرستان شهر اصفهان بودند. روش نمونه گيري بصورت خوشه اي چند مرحله اي بود، لذا باتوجه به حجم نمونه بدست آمده از جدول مورگان(211 دانش آموز دختر و 204 دانش آموز پسر) به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند..ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته رفتارهاي پرخطر و پرسشنامه تروماي دوران كودكي و پرسشنامه طرحواره ناسازگاراوليه بود. داده ها از طريق تحليل معادلات ساختاري مورد تحليل قرار گرفت .نتايج پژوهش نشان داد رفتارهاي پرخطررا مي‌توان بر اساس بدرفتاري در دوران كودكي با نقش ميانجي گري طرحواره هاي ناسازگار اوليه پيش بيني كرد.رفتارهاي پرخطر را مي‌توان بر اساس طرحواره هاي ناسازگار اوليه پيش بيني كرد.و همچنين طرحواره هاي ناسازگار اوليه را مي‌توان بر اساس بدرفتاري در دوران كودكي پيش بيني كرد در حالت كلي مي‌توان گفت كه تاثير بدرفتاري در دوران كودكي روي طرحواره هاي ناسازگار معنادار است و اين تاثير تقريبا در همه‌ي حوزه ها يكسان است (ضرايب مسير تقريبا يكساني دارد). اما تاثير طرحواره هاي ناسازگار بر رفتارهاي پرخطردر دو حوزه ي خودگرداني و عملكرد مختل و محدوديت هاي مختل معنادار و به عبارتي بيشترين پيش‌بيني كننده رفتارهاي پرخطر است.