بررسي و ارزيابي وضعيت خودكارآمدي تحصيلي با تكنيك مطلوبيت(مطالعه موردي دانشگاه علوم و فنون مازندران)

زمينه و هدف: خودكارآمدي تحصيلي مجموعه‏اي از باورهاي فردي در مورد شايستگي تحصيلي، پشتكار و انگيزه است كه نشان دهنده اعتماد فرد به توانايي خود براي انجام تكاليف تحصيلي است. خودكارآمدي تحصيلي مي‌تواند تأثير بسزايي در موفقيت تحصيلي دانشجويان و پيشرفت نظام آموزشي داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسي و ارزيابي وضعيت خودكارآمدي تحصيلي با تكنيك مطلوبيت تحصيلي انجام شده است.روش پژوهش: پژوهش حاضر توصيفي- پيمايشي بوده است. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان شاغل در دانشگاه علوم و فنون مازندران در نيمسال اول سال تحصيلي ۱۴۰۲-۱۴۰۱، كه به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي (بر اساس مقطع)،) به تعداد ۳۳۵ نفر انتخاب شدند. به‎ منظور گردآوري داده‎ها از پرسشنامه استاندارد خودكارآمدي ‌تحصيلي استفاده شده است. جهت تجزيه ‌و تحليل داده‌ها از آزمون‌‏هاي كولموگروف – اسميرنوف، يومن ويتني و ويلكاكسون به كمك نرم‌افزار SPSS21 استفاده شده است.يافته ‏ها: يافته‌ها نشان داد كه خودكارآمدي تحصيلي دانشجويان در وضعيت نسبتاً مطلوب مي‏باشد. همچنين بين خودكارآمدي تحصيلي دانشجويان با متغيرهاي جنسيت، سن، مقطع تحصيلي تفاوت معناداري در سطح اطمينان 95 درصد وجود دارد. اما بين خودكارآمدي تحصيلي دانشجويان با متغير ترم تحصيلي تفاوت معناداري وجود ندارد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه خودكارآمدي تحصيلي دانشجويان در وضعيت نسبتاً مطلوب مي‌باشد.نتيجه‏ گيري :‏ مديران و برنامه‌ريزان دانشگاه علوم و فنون مازندران بايستي تشكيل كارگاه‌ها و دوره‌هاي آموزشي، ايجاد محيطي حمايت‌گرانه، توجه به كارهاي جمعي، گروهي و تيمي بين دانشجويان، تورهاي علمي و تفريحي جهت تقويت خود‏كارآمدي دانشجويان را مورد توجه قرار دهند.