بررسي رابطه سختكوشي تحصيلي علمي و تصورات از يادگيري با نقش ميانجي خودكارآمدي يادگيري علوم

مقدمه و هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي رابطه بين سختكوشي تحصيلي علمي و تصورات از يادگيري با نقش ميانجي خودكارآمدي يادگيري علوم در بين دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم شهر خرم‌آباد انجام شد.روش: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش را تمامي دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم شهر خرم‌آباد تشكيل دادند كه با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده 357 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي سختكوشي تحصيلي علمي (وانگ و تساي، 2016)، خودكارآمدي يادگيري علوم (لين و تساي، 2013) و تصورات از يادگيري (لي و جانسون و تساي، 2008)، استفاده شد. به منظور ارزيابي روابط بين متغيرها از روش مدل‌يابي معادلات ساختاري استفاده شد.يافته‌ها: نتايج ضريب همبستگي و مدل‌يابي معادلات ساختاري نشان داد خودكارآمدي يادگيري علوم بر تصورات از يادگيري و سختكوشي تحصيلي علمي بر خودكارآمدي يادگيري علوم و تصورات از يادگيري اثر مستقيم دارد؛ همچنين، سختكوشي تحصيلي علمي بر تصورات از يادگيري از طريق خودكارآمدي يادگيري علوم تاثير غيرمستقيمي داشته است. نتيجه‌گيري: به‌طوركلي نتايج پژوهش حاضر نقش متغيرهاي انگيزشي و شناختي را در تبيين تصورات از يادگيري مورد تائيد قرار داد كه دربر دارنده تلويحات سودمندي براي فرآيند يادگيري علمي است.