بررسي نقش تاب آوري در علائم اضطراب پرستاران بخش كرونا دانشگاه علوم پزشكي البرز

مقدمه : يكي از عوارض شايع رواني در پرستاران بخش كرونا، استرس و اضطراب ، بويژه اضطراب ابتلا به بيماري است. اين نوع اضطراب مي تواند به عنوان يكي از تشخيص هاي مهم روانشناختي در پرستاران مطرح باشد. يكي از مكانيزم هاي روانشناختي مثبت در درمان بيماري ها و كنترل اضطراب تاب آوري مي باشد. تاب آوري با تعديل و كم رنگتر كردن عواملي چون اضطراب، بهداشت رواني افراد را تضمين مي كند. هدف از انجام اين مطالعه تعيين نقش تاب آوري در علائم اضطراب پرستاران بخش كرونا دانشگاه علوم پزشكي البرز مي باشد.روش كار: مطالعه حاضر به صورت مقطعي و از نوع همبستگي مثبت با جامعه آماري پرستاران درگير در بخشهاي كرونا مي باشد. با جمع آوري مشخصات افراد نمونه و استفاده از پرسشنامه اضطراب بك شدت علايم اضطراب باليني در افراد سنجيده شد و سپس با استفاده از پرسشنامه تاب آوري كونور و ديويدسون ميزان تاب آوري افراد نمونه سنجيده شد. نتايج: در اين مطالعه 28 زن و 14 مرد پرستار مشاركت داشتند. ميزان تاب آوري در پرستاران مورد مطالعه با توجه به ميانگين 71.05 نشان دهنده بالا بودن تاب آوري اين افراد مي باشد. ميانگين اضطراب افراد مورد مطالعه 7.43 مي باشد. نتايج ارزيابي عملكرد نشان مي دهد در حوزه فشار زماني بالاترين عملكرد و در حوزه فشار فيزيكي كمترين عملكرد وجود دارد. نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه پرستاران شركت كننده در اين پژوهش داراي وضعيت سلامتي مناسبي نيستند اما ميزان تاب آوري در پرستاران مورد مطالعه بالا مي باشد. نتايج به دست آمده نشان مي دهد ميانگين اضطراب افراد مورد مطالعه به طور متوسط بالا نيست. بررسي هاي آماري نتايج نشان داد توزيع نمرات گروه نمونه در اضطراب، نرمال است.