روند مقايسه‌پذيري گزارشگري مالي در كشورهاي ايران و امارات متحده عربي و عوامل مؤثر بر آن

هدف پژوهش پاسخ به اين سوال است كه، عليرغم تمامي تلاش ها در راستاي افزايش قابليت مقايسه در سطح بين المللي آيا اين امر در كشورهاي ايران و امارات متحده عربي محقق گرديده است؟ در پژوهش حاضر، 50 شركت از ايران و 55 شركت از امارات متحده عربي، طي دوره زماني 1391-1400 (2012-2021) مورد بررسي قرار گرفته اند. جهت تعيين مقايسه‌پذيري گزارشگري مالي، از مدل بارث در سطح سال-صنعت-شركت، و براي آزمون فرضيه‌هاي پژوهش، از تحليل‌هاي رگرسيوني تلفيقي/تركيبي و از آماره t با دو نمونه مستقل، در نرم افزار ايويوز 9 استفاده بعمل آمده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه طي دوره پژوهش، روند مقايسه‌پذيري گزارشگري مالي در كشورهاي در حال توسعه ايران و امارات متحده عربي، افزايشي (صعودي) بوده است. نتايج نشان دهنده اين است كه، ميانگين مقايسه‌پذيري گزارشگري مالي در كشور ايران نسبت به كشور امارات متحده عربي، به طور چشمگيري بيش‌تر بوده است. در هر دو كشور، تأثير اندازه شركت بر مقايسه‌پذيري گزارشگري مالي، مثبت و معنادار و در مقابل، تأثير عدم تقارن اطلاعاتي، منفي و معنادار بوده است. در كشور ايران، تأثير رشد شركت بر مقايسه‌پذيري، منفي و معنادار و در كشور امارات متحده عربي، مثبت و معنادار بوده است. در ايران با رشد سودآوري مقايسه پذيري كاهش، ولي در كشور امارات متحده عربي افزايش يافته است. بررسي روند قابليت مقايسه به صورت تطبيقي با كشور ديگر، و همچنين  محاسبه كمي قابليت مقايسه با استفاده از مدل بارث، كه اين امر سبب افزايش غنا و توسعه مباني نظري در داخل كشور گرديده است.