استفاده از روش‌هاي نمره ثابت، آنگوف، آنگوف بله/خير و آنگوف سه‌سطحي جهت تعيين استاندارد قبولي دانشجويان پرستاري در آزمون باليني ساختارمند عيني

مقدمه: براي تعيين‌ استاندارد‌ قبولي روش‌هاي مختلف علمي وجود دارد اما به منظور برقراري عدالت آموزشي مهم است كه تعيين ‌استاندارد هر آزمون براي همان آزمون انجام، تا قضاوت‌ها با كمترين خطا و هزينه صورت گيرد. هدف از اين مطالعه تعيين و مقايسه استاندارد ‌قبولي دانشجويان‌ پرستاري شركت‌كننده در آزمون باليني ساختارمند عيني به چهار روش نمره ثابت، آنگوف، آنگوف بله/خير و آنگوف ‌سه ‌سطحي مي‌باشد. روش‌ها: در اين پژوهش توصيفي-مقطعي كه در سال ۱۴۰۰ انجام‌گرفت، نمرات آسكي دانشجويان پرستاري به چهار روش نمره ثابت، آنگوف، آنگوف بله/خير و آنگوف سه‌‌سطحي توسط پانلي ۱۳ نفره در ايستگاه‌هاي ‌هفت‌گانه محاسبه و مقايسه گرديد. جامعه پژوهش مدرسان گروه پرستاري و دانشجويان ترم ۸ پرستاري بودند كه با توجه به كم بودن تعداد مشاركت‌كنندگان، تعداد نمونه در هر يك از اين دو گروه برابر با كل افراد  جامعه پژوهش بود (۱۳ نفر مدرس و ۶۵ نفر دانشجو). نتايج: تجزيه و تحليل آماري نشان داد كه ميانگين نمره كسب شده در كل ايستگاه‌ها ۰/۹۸±۱۵/۷۹ از ۲۰ مي‌باشد، بيشترين و كمترين ميانگين نمرات دانشجويان به‌ترتيب مربوط به ايستگاه‌هاي محافظت فردي(۰/۶۱±۱۹/۲۷) و گاواژ(۲/۰۲±۱۳/۷۶) بود. استاندارد كل آزمون و فراواني ميزان قبولي در روش‌هاي نمره‌ثابت، آنگوف، آنگوف بله/خير و آنگوف سه‎‌سطحي به‌ترتيب ۱۲(با ميزان قبولي ۹۵/۹۲%)، ۱۱(با ميزان قبولي ۹۶/۰۴%)، ۱۲/۴۸(با ميزان قبولي ۶۹/۶۷%) و ۱۰/۵۰(با ميزان قبولي ۹۸/۹۰%) به دست آمد. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج بدست آمده مي‌توان نتيجه گرفت كه روش‌هاي مختلف، استانداردهاي مختلف را ارائه مي‌دهند. بنابراين توصيه مي‌گردد براي رسيدن به يك استاندارد واحد، از ميانگين نمره به دست آمده از سه روش (آنگوف، آنگوف‌بله/خير، آنگوف‌سه‌سطحي) استفاده گردد.