مؤلفه‌هاي مؤثر بر توانمندسازي اعضاي هيأت علمي دانشگاه آزاد قم: يك مطالعه كيفي

مقدمه: اجراي برنامه‌هاي مربوط به توانمندسازي اعضاي هيأت‌علمي، يكي از ابزارهاي مهم ايجاد تغيير و تحول در نظام آموزش عالي مي‌باشد. از آنجا كه دانشگاه آزاد به‌عنوان  نهاد توسعه‌دهنده منابع انساني تخصصي در مسير دستيابي به توسعه پايدار ، نقش حساسي را بر عهده دارد، ضرورت بررسي مؤلفه‌هاي مؤثر بر توانمندسازي اعضاي هيأت‌علمي در آن انكارناپذير است. لذا هدف از پژوهش حاضر، تعيين مؤلفه‌هاي مؤثر بر توانمندسازي اعضاي هيأت‌علمي دانشگاه آزاد قم است. روش‌ها: اين مطالعه كيفي از نوع گراندد تئوري بوده و از نظر روش گردآوري داده‌ها، كيفي از نوع داده‌بنياد و جامعه آماري پژوهش، خبرگان حوزه توانمند‌سازي در دانشگاه‌ آزاد قم و روش نمونه‌گيري مبتني بر هدف بود. براي جمع‌آوري اطلاعات از مصاحبه عميق و نيمه‌ساختار‌يافته استفاده شد. پس از 15مصاحبه اشباع نظري حاصل شد. از اين‌رو نمونه انتخاب شده برابر 15نفر، روش تحليل داده‌ها، كدگذاري نظري برگرفته از روش نظريه‌پردازي داده‌بنياد بود. نتايج: بر طبق يافته‌ها در كدگذاري باز 11 مقوله اصلي و مفاهيم مرتبط با اين مقوله‌ها مورد شناسايي قرار گرفت. همچنين در مرحله كدگذاري محوري و انتخابي، مقوله‌ها پالايش و مؤلفه‌هاي مؤثر بر توانمندسازي اعضاي هيأت‌علمي در دانشگاه آزاد تعيين شد. در مدل ارائه شده، شرايط علّي شامل عوامل شخصي، عوامل مديريتي، عوامل مرتبط به كار و حرفه است. عوامل زمينه اي، شامل مقوله‌هاي تغيير محيط سازماني و تغيير تمايلات حرفه‌اي و عوامل مداخله‌گر در برگيرنده تغييرات محيطي و بسترهاي قانوني-توسعه‌اي است. راهبردها در مدل طراحي شده شامل راهبردهاي فردي، مديريتي-سازماني و پيامدها در برگيرنده پيامد نگرشي و رفتاري است. نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد عوامل شخصي، مديريتي و عوامل مرتبط با كار و حرفه مؤلفه‌هاي علّي مؤثر بر توانمندسازي اعضاي هيأت‌علمي مي‌باشند. لذا پيشنهاد مي‌شود مسوولين توانمندسازي براي توانمندسازي اعضاي هيأت‌علمي دانشگاه آزاد قم با استفاده از راهبردهاي فردي و مديريتي-سازماني نسبت به پياده‌سازي برنامه اقدام نمايند.