توانمندسازي حرفه اي مديران آموزش عالي: ارائه يك الگوي پارادايمي

مقدمه: توانمندسازي در چند دهه اخير به عنوان يك راهبرد كليدي در مديريت منابع انساني براي ارتقاي كارايي، بهره‌وري و رضايت شغلي مديران مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به نقش محوري مديران در پيشبرد رسالت‌هاي نظام آموزش عالي و تحولات شگرف و سريع در همه ابعاد و زمينه‌هاي علمي و عملي در جهان، به‌روزرساني دانش و مهارت‌هاي مديران آموزش عالي از اهميتي حياتي برخوردار است. اين پژوهش با هدف ارائه يك الگوي توانمندسازي حرفه‌اي براي مديران آموزش عالي انجام شده است. روش‌ها: اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش اجرا در زمره تحقيقات كيفي داده‌بنياد (گراندد تئوري) با رويكرد اشتراوس و كوربين قرار مي‌گيرد. روش نمونه‌گيري هدفمند بوده و 10 نفر از مديران آموزشي دانشگاه‌هاي علوم پزشكي و دانشگاه‌هاي آزاد اسلامي با استفاده از تكنيك گلوله برفي و بر اساس اصل اشباع نظري به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي بررسي اعتبار و اطمينان داده‌ها از بازبيني مشاركت‌كنندگان و مرور خبرگان غيرشركت‌كننده در پژوهش استفاده شد. نتايج: تجزيه و تحليل داده‌ها در سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي انجام شد و 180 كد باز، 50 كد محوري و 12 كد انتخابي استخراج شد. يافته‌ها در قالب يك الگوي پارادايمي شامل عوامل علي (عوامل سازماني و فردي)، پديده محوري، عوامل زمينه‌اي (رهبري بصير، مديريت استعداد و مديريت عملكرد سازمان)، عوامل مداخله‌اي (محدوديت‌هاي سازماني و فردي و عوامل مديريتي)، راهبردها (تحول آموزشي و توانمندسازي مديران) و پيامدها (تعالي‌گرايي و خودمديريتي) ارائه شده‌اند. نتيجه‌گيري: طراحي چارچوب توانمندسازي حرفه‌اي مديران آموزش عالي در سطوح مختلف سازمان مي‌تواند گامي مؤثر در جهت ارتقا و توسعه مديران آموزش عالي در سطح كشور باشد. با اتكا به اين چارچوب، مؤسسات آموزش عالي و همچنين مديران آموزش عالي مي‌توانند سريع‌تر و بدون اتلاف منابع به اهداف آموزشي و پژوهشي خود دست يابند.