بررسي ناهمگني تخلخل و نفوذپذيري سازند داريان با استفاده از نگار‌هاي ناهمگني در يكي از ميادين خليج فارس

بيان ناهمگني به‌صورت كمي براي مقايسه مقدار ناهمگني در ويژگي‌هاي مختلف مخزني در مخازن كربناته از اهميت زيادي برخوردار است. هدف از مطالعه حاضر كمي‌سازي ناهمگني با محاسبه نگار ناهمگني و كاربرد آن در بررسي ناهمگني تخلخل و نفوذپذيري در سازند كربناته داريان به سن بارمين پسين ـ آپتين پيشين در بخش مركزي خليج فارس است. براي محاسبه نگارهاي ناهمگني از داده‌هاي چاه‌پيمايي پنج نگار اصلي پرتو گاما، چگالي ظاهري، تخلخل نوترون، صوتي و مقاومت عميق و روش‌هاي آماري ضريب لورنز و ضريب تغييرات استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد محاسبه نگار‌ ناهمگني امكان مقايسه كمي ناهمگني بين بخش‌هاي مختلف مخزني را براي اهداف مختلف فراهم مي‌سازد. محاسبه نگار ناهمگني با هر دو روش براي محاسبه نگار ناهمگني كارآمد است، اما بايد توجه داشت كه ضريب تغييرات براي حداكثر ناهمگني مقدار مشخصي مانند ضريب لورنز ندارد. همچنين افزايش تخلخل با كاهش مقدار ناهمگني در نگارهاي ناهمگني مقاومت عميق، صوتي، تخلخل نوترون و چگالي همراه است. برخلاف ساير نگار‌ها، نگار ناهمگني پرتو گاما ارتباط مستقيم كمي با تخلخل در سازند داريان دارد. دو نوع نگار ناهمگني تخلخل نوترون و مقاومت عميق بيشترين استفاده را در تعيين خصوصيات مخزني در اين سازند دارند. نفوذپذيري ارتباط ضعيفي با نگارهاي ناهمگني نشان مي‌دهد. در واحدهاي كربناته ريزرخساره بايوكلست وكستون با تخلخل بالا، ناهمگني كمتري ديده مي‌شود. همچنين واحدهاي با تخلخل بالاتر ضخيم‌تر هستند و بنابراين اثرات ميانگين قوي‌تري روي مناطق ناهمگني اعمال مي‌كنند. در مرز تغييرات رخساره‌ها، تغييرات مقدار ناهمگني ديده مي‌شود و تغييرات زياد در سنگ‌شناسي، رخساره‌ها و فرآيندهاي دياژنزي و حضور كاني‌هاي رسي مقدار ناهمگني را افزايش مي‌دهد. بنابراين از نگار ناهمگني مي‌توان براي بررسي ناهمگني‌هاي زمين‌شناسي، تخلخل، نفوذپذيري و همچنين پهنه‌بندي مخزن استفاده كرد.