طراحي مدل اهمال‌كاري تحصيلي مبتني بر خودكارآمدي و كمال‌گرايي با تأكيد بر نقش ميانجي باورهاي فراشناختي در دانشجويان روان‌شناسي دانشگاه آزاد اسلامي كرمان در سال تحصيلي 1402-1401: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: اهمال‌كاري پيامدهاي منفي بسياري هم بر سلامت جسمي و روحي و هم بر توانايي افراد در دست يابي به اهداف دارد. لذا مطالعه براي شناخت عوامل همبسته با آن معقول است. مطالعه حاضر با هدف تحليل مسير پيش بيني اهمال‌كاري تحصيلي دانشجويان روان شناسي دانشگاه آزاد اسلامي كرمان بر اساس كمال گرايي و خودكارآمدي آنان با توجه به نقش واسطه اي باورهاي فراشناختي انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع توصيفي به روش تحليل همبستگي مي‌باشد. جامعه آماري شامل دانشجويان كارشناسي روان‌شناسي دانشگاه آزاد اسلامي كرمان در سال تحصيلي 1402-1401 بود كه تعداد 227 دانشجو به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و مقياس‌هاي اهمال‌كاري تحصيلي Savari و همكاران، كمال‌گرايي Hill و همكاران، خودكارآمدي عمومي Sherer و Maddux و باورهاي فراشناختي Wells و Cartwright را تكميل كردند. داده ها با استفاده از مدل يابي معادلات ساختاري تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه خودكارآمدي اثر مستقيم، مثبت و معناداري بر باورهاي فراشناختي مثبت (0.39=β، 0.01 P) و اثر معكوس، منفي و معناداري بر باورهاي فراشناختي منفي (0.42-=β، 0.01 P) و اهمال‌كاري تحصيلي (0.32-=β، 0.01 P) دارد. نتايج هم چنين نشان داد كمال گرايي اثر مستقيم، مثبت و معناداري بر باورهاي فراشناختي مثبت (0.83=β، 0.01 P) و باورهاي فراشناختي منفي (0.51=β، 0.01 P) دارد. نتيجه گيري: يافته هاي مطالعه حاضر نشان داد كه باورهاي فراشناختي مي تواند در رابطه بين خودكارآمدي و كمال گرايي با اهمال‌كاري تحصيلي نقش مهمي داشته باشد. با توجه به پيامدهاي منفي اهمال‌كاري بر سلامت تحصيلي دانشجويان پيشنهاد مي شود كه برنامه هاي مداخله براي تغيير مناسب متغيرهاي مؤثر بر اهمال‌كاري تدوين شود.