بررسي نقش واسطه اي يادگيري ضمني در ارتباط بين نشانه‌دهي فضايي و جستجوي بصري با نارساخواني دانش آموزان در زبان دوم

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش واسطه‌اي يادگيري ضمني در ارتباط بين نشانه‌دهي فضايي و جستجوي بصري با نارساخواني دانش‌آموزان در زبان دوم انجام شد.روش‌ها: روش پژوهش حاضر همبستگي از نوع تحليل مسير بود. جامعه آماري مطالعه، دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول(هفتم، هشتم، نهم) شهر تبريز در سال 1401 بودند، كه بااستفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند، 254 نفر براي مطالعه انتخاب شدند. خرده مقياس نارساخواني پرسشنامه ناتواني يادگيري كلرادو (Colorado) و برنامه كاك لب (CogLab) در جمع آوري داده‌ها، مورد استفاده قرار گرفتند، و براي تعيين معني‌داري روابط ميانجي مدل، از آزمون Bootstrap و Sobel در بستر نرم افزار AMOS و SPSS (نسخه 24) استفاده شديافته‌ها: نتايج نشان داد كه يادگيري ضمني، نشانه‌دهي فضايي و جستجوي بصري در تبيين مدل نارساخواني دانش‌آموزان در زبان دوم نقش داشتند كه در مجموع 49 درصد از واريانس نارساخواني زبان دوم از طريق متغيرهاي مدل تبيين شد. اثر مستقيم يادگيري ضمني(0.47-) و جستجوي بصري (0.34-) در برآورد نارساخواني زبان دوم دانش آموزان معني‌دار بود. اما اثر مستقيم نشانه‌دهي فضايي در سطح 5 درصد معني‌دار نبود. اثر غير مستقيم جستجوي بصري (2.08=t-value ) و نشانه‌دهي فضايي (1.98=t-value) با ميانجي‌گري نقش واسطه‌اي يادگيري ضمني معني‌دار بود P 0/05.نتيجه‌گيري: با توجه به نقش نشانه‌دهي فضايي، يادگيري ضمني و جستجوي بصري در تبيين مدل نارساخواني دانش آموزان، به نظر مي‌رسد با تقويت نشانه‌دهي فضايي، يادگيري ضمني و جستجوي بصري مي‌توان نارساخواني دانش‌آموزان را برطرف كرد.