نبرد در «دره شلير» (عمليات والفجر4)

عمليات والفجر4 در سال1362، را قرارگاه عملياتي حمزه سيدالشهدا در منطقۀ مريوان اجرا كرد. اين عمليات تغيير تاكتيك جنگ توسط نيروهاي مسلح ج. ا. ايران از دشت به كوهستان بود. در اين پژوهش ابتدا به علل و چرايي گشايش جبهۀ شمال غرب و اهميت منطقۀ عمليات به لحاظ تاكتيكي، سپس به چگونگي روند عمليات و درنهايت به دستاوردها و عوامل موفقيت آن پرداخته مي‌شود.روش٫ رويكرد پژوهش: پژوهش حاضر با روش تاريخي، با تكيه‌بر اسناد و مكاتبات دوران جنگ، در پي پاسخ به اين پرسش اصلي است كه اهداف و انگيزۀ كارشناسان و فرماندهان نظامي ايران از طراحي و اجراي عمليات والفجر4 چه بود و اصولاً اين عمليات چه نتايج و دستاوردهايي به دنبال داشت؟ يافته‌ها و نتيجه‌گيري تحقيق نشان مي‌دهد، عمليات والفجر4 باهدف كاهش فشار بر جبهه‌هاي جنوب، انهدام پايگاه‌ها و عقبۀ ضدانقلاب، برخورداري از يك خط پدافند مطمئن و دسترسي سريع مريوان به بانه انجام شد. درنتيجه آن، بخش‌هايي از استان سليمانيه و پادگان گرمك در دهانۀ شلير به تصرف درآمد، علاوه بر اين، شهر مريوان و مراكز حساس نظامي اطراف آن، از زير آتش توپخانه دشمن خارج شد و زمينۀ وحدت كردهاي معارض عراق و استفاده از آنان در عمليات‌هاي آتي را فراهم كرد.