تعيين رويشگاه بالقوه گون زرد (Astragalus verus) با استفاده از الگوريتم درخت تصميم رگرسيوني CART (مطالعه موردي: غرب استان اصفهان)

در مطالعه حاضر، ارتباط پراكنش گونه گون زرد (Astragalus verus) با اقليم، خاك و توپوگرافي در استان اصفهان به روش رگرسيون غيرپارامتريك CART (Classification And Regression Trees) بررسي گرديد. با بررسي تيپ‌هاي غالب گونه، 287 سايت با نمونه‌برداري تصادفي-طبقه‌بندي شده انتخاب و 106 نقطه حضور ثبت شد. متغيرهاي خاكي فاقد توزيع نرمال، مطابق نوع چولگي با تبديل داده نرمال شدند. براي متغيرهايي كه با تبديل داده نرمال نشدند، روش معكوس وزني فاصله و براي متغيرهاي داراي توزيع نرمال، روش‌هاي كريجينگ براي توليد نقشه به‌كار رفتند. جهت بررسي پيوستگي مكاني متغيرها، بهترين مدل واريوگرام انتخاب گرديد. طبق تحليل مؤلفه‌هاي اصلي (PCA) و ماتريس همبستگي متغيرها، مؤثرترين عوامل در پراكنش به ترتيب درصد رس، ميانگين دماي سردترين فصل (Bio11)، ميانگين دماي خشك‌ترين فصل (Bio9)، حداقل دماي سردترين ماه (Bio6)، ميانگين دماي سالانه (Bio1)، رطوبت اشباع و كربن آلي بودند. ارزيابي مدل به روش‌هاي جايگزيني و استفاده از داده‌هاي مستقل حاكي از دقت بالاي مدل بود. طبق آستانه بهينه 0/41 و نقشه فازي تناسب رويشگاه، سطح رويشگاه مناسب گونه، 34/5 درصد از منطقه بود. نتايج در مديريت پايدار، حفاظت و احياي مراتع به‌كار مي‌روند.