برآورد تبخير و تعرق واقعي گياهان مرتعي با الگوريتم SEBAL (مطالعۀ موردي: شهرستان اهر)

در اين پژوهش سعي شد در منطقه اهر كه جنوب جنگل‌هاي ارسباران قرار گرفته و داراي مراتع بي‌شماري از گونه‌هاي مختلف است، ميزان تبخير و تعرق واقعي مراتع آويشن، نعناع و يونجه با استفاده از روشSEBAL  محاسبه شود. براي اين كار از 6 تصوير ماهواره لندست 8 بين سال‌هاي 2017 تا 2020 كه در دوره اوليه و پاياني رشد قرار داشتند، استفاده شد و نتايج با روش پنمن مانتيث مقايسه شد. نتايج بيانگر آن بود كه براساس روش سبال، محصول نعنا در دوره اوليه رشد محصول به تاريخ 5.29/2021 كمترين ميزان تبخير و تعرق را با مقدار عددي 2.84 ميلي‌متر در روز و محصول يونجه نيز در دوره اوليه رشد محصول به تاريخ 6.11/2019 بيشترين ميزان تبخير و تعرق را با مقدار عددي 3.49 ميلي‌متر در روز داشته است. همچنين در دوره پاياني رشد در روش سبال، محصول نعنا در تاريخ 8.28/2018 كمترين ميزان تبخير و تعرق را با مقدار عددي 6.18 ميلي‌متر در روز و محصول آويشن نيز در دوره پاياني رشد محصول به تاريخ 7.19/2022 بيشترين ميزان تبخير و تعرق را با مقدار عددي 7.41 ميلي‌متر در روز داشته است. درنهايت براساس مقايسه هاي انجام‌گرفته، ميان روش‌هاي موردمطالعه در دوره اوليه و پاياني رشد از نظر مجذور ميانگين مربعات خطا، ميانگين انحراف مطلق و ضريب تعيين، مي‌توان چنين نتيجه گرفت كه روش سبال در مقايسه با روش پنمن مانتيث داراي ميزان خطا با RMSE برابر با 0.717، MAD برابر با 0.658 و ضريب تعيين 0.84 ميلي‌متر در روز بوده كه قابل‌قبول است.