بررسي عوامل مؤثر بر ارتقاي كيفيت سكونت در روستاشهرهاي واقع در حريم كلان‌شهرها ( مطالعۀ موردي: روستاشهر گويم –شيراز)

روستا در شهر، يكي از پديده‌هاي منحصربه‌فرد حاصل از شهرنشيني سريع است. روستاشهرها به دليل وجود تضادهاي اقتصادي، اجتماعي، كالبدي، محيط زيستي و غيره‌اي كه با شهر دارند، آشفته به نظر مي‌رسند، اما حاوي زندگي اجتماعي غني و بااصالتي هستند؛ به همين دليل حفظ و افزايش كيفيت در اين‌گونه بافت‌هاي شهري از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. در اين راستا، هدف اين مقاله بررسي عوامل مؤثر بر ارتقاي كيفيت سكونت در روستاشهر گويم كلان‌شهر شيراز بود. در اين پژوهش، كيفيت سكونتگاه از طريق پنج شاخص اجتماعي، اقتصادي، ‌محيط‌زيستي، كالبدي-فضايي و نهادي بررسي شده است. روش تحقيق، توصيفي-تحليلي و با رويكرد كمي-كيفي بود. جمع‌آوري اطلاعات به شيوه‌ كتابخانه‌اي و ميداني صورت پذيرفت. جامعه‌ آماري متشكل از شهروندان روستاشهر گويم بود كه 384 نفر به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. با استفاده از آزمون‌هاي آماري دوجمله‌اي، فريدمن، پيرسون و رگرسيون، داده‌هاي حاصل از پرسش‌نامه تحليل شد. نتايج حاكي از آن است كه سطح ميانگين تمامي شاخص‌ها كمتر از حد متوسط آزمون بود و درنتيجه ضعيف ارزيابي ‌شد. همچنين نتايج رگرسيون نشان داد كه تمامي شاخص‌ها داراي تأثيرگذاري درخور‌توجهي در بهبود كيفيت محله گويم بودند. ميزان تأثيرگذاري برابر با 3/96 محاسبه ‌شد. در اين زمينه شاخص رفاه اقتصادي با مقدار بتا برابر با 948/0 بيشترين تأثيرگذاري را بر بهبود وضع موجود محله گويم شهر شيراز داشته است. در راستاي عوامل مؤثر بر ارتقاي كيفيت سكونت در روستاشهر نيز نتايج نشان داد كه 19 عامل تأثيرگذارند كه از مهم‌ترين اين عوامل بهبود معابر و دسترسي‌هاي محله با ميانگين 05/13 بود؛ بنابراين براي بهبود شرايط اقتصادي، حمايت‌هاي لازم از لحاظ مديريتي، اعتباري و... از شهروندان براي رونق اقتصادي محله پيشنهاد مي‌شود. همچنين طرح بازنگري و اصلاح معابر از لحاظ كميت و كيفيت و همچنين انجام طرح‌هاي نوسازي براساس اولويت‌هاي بيان‌شده توصيه مي‌شود.