تحليل ابعاد علاقه‌افزايي به درس كار و فناوري از منظر دانش‌آموزان و دبيران: مطالعه‌اي به روش نظريه ي برخاسته از داده‌ها

علاقه‌مندي دانش‌آموزان به يادگيري مهم‌ترين عامل توسعۀ تحصيلي است كه ارتقاي آن از ديرباز دغدغۀ اصلي متخصصان تربيتي بوده ‌است. برخي از مطالعات و شواهد ميداني از كاهش علاقه‌مندي دانش‌آموزان به تحصيل و كسب مهارت‌هاي شغلي حكايت مي‌كند. در همين راستا، برنامۀ درسِ كار و فنّاوري، با هدف ارتقاي مهارت‌آموزي و هدايت شغلي دانش‌آموزان تدوين ‌شده است. در اين پژوهش، تلاش شده تا با معناكاوي در ادراك دانش‌آموزان و دبيران كار و فنّاوري و مبتني بر روش نظريه برخاسته از داده‌ها و طرح تحليل ابعاد شاتزمن، به اكتشاف و تحليل ابعاد علاقه‌افزايي به درسِ كار و فنّاوري متوسطه اول، پرداخته ‌شود. بدين‌منظور، با استفاده از نمونه‌گيري ملاكي، سهميه‌اي و در دسترس و انجام مصاحبه‌هاي رايا‌نامه‌اي و مكتوب، داده‌ها گردآوري‌ شد. تحليل داده‌ها مبتني بر روش سه مرحله‌اي شاتزمن و ابزار ماتريس توضيحي انجام ‌شد. يافته‌ها نشان ‌داد درسِ كار و فنّاوري با وجود چالش‌هايي كه در زمينۀ كمبود امكانات اجرايي در مدارس روبه‌روست، به‌عنوان درسي محبوب و كارآمد در بين دانش‌آموزان مطرح است. همچنين دلايل علاقه‌افزايي به درسِ كار و فنّاوري، در بين دانش‌آموزان در هفده بُعد و از منظر دبيران كار و فنّاوري در قالب بيست بُعد، شناسايي و طبقه‌بندي گرديد. نتايج با ترسيم ماتريس توضيحي و بيان نظريه، به‌صورت گزاره‌ها و ترسيم شكل، گزارش شد. نتايج نشان ‌داد كه از بين عوامل شناسايي‌شده، لذّت معلمي و احساس زندگي، مهم‌ترين عامل در علاقه‌افزايي دانش‌آموزان به درسِ كار و فنّاوري بوده ‌است.