مقايسه اثربخشي درمان فراشناخت و مهارت حل مسئله بر سازگاري رواني- اجتماعي بيماران مبتلابه سندرم روده تحريك‌پذير

مقدمه : بهره‌گيري از رويكردهاي نوين روان‌شناسي در كنار درمان‌هاي زيستي، اقدامي مؤثر در جهت سازگاري رواني- اجتماعي بيماران هست، مطالعه حاضر باهدف مقايسه اثربخشي درمان فراشناخت و مهارت حل مسئله بر سازگاري رواني- اجتماعي بيماران مبتلابه سندرم روده تحريك‌پذير انجام شد.روش كار: پژوهش حاضر نيمه تجربي دو گروهي از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه مداخله و كنترل همراه با دوره پيگيري بود. جامعه پژوهش حاضر شامل تمامي بيماران مبتلابه سندرم روده تحريك‌پذير مراجعه‌كننده به مركز تخصصي و فوق-تخصصي بيمارستان ميلاد در شش ماه نخست سال 1400 بودند؛ كه از جامعه هدف 45 نفر واجد شرايط كه داوطلب مشاركت در پژوهش بودند، به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه مداخله و يك كنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوري اطلاعات مقياس سازگاري رواني- اجتماعي دروگاتيس (۱۹86) بودند. تحليل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر در سطح معنا‌داري 0.05=α انجام شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد بين گروه هاي مداخله و كنترل تفاوت معني دار وجود داشت؛ و درمان فراشناخت و مهارت حل مسئله  در افزايش سازگاري رواني- اجتماعي بيماران مبتلابه سندرم روده تحريك‌پذير موثر بود و اين نتايج در دوره پيگيري تداوم داشت(0.05 P). همچنين، نتايج آزمون تعقيبي بن‌فروني حاكي از آن بود كه بين‌ نمرات سازگاري رواني- اجتماعي در دو گروه مهارت حل مسئله‌ و درمان فراشناخت تفاوت معني‌ دار وجود نداشت(0.05 نتيجه‌گيري: آموزش درمان فراشناخت و مهارت حل مسئله مي‌تواند به‌عنوان يك به‌عنوان يك روش درماني مكمل در كنار روش‌هاي پزشكي جهت سازگاري رواني- اجتماعي بيماران مبتلابه سندرم روده تحريك‌پذير مورداستفاده قرار گيرد.