اثربخشي درمان پذيرش و تعهد در تاب آوري و سلامت روان پرستاران شاغل در بخش‌هاي كرونا بيمارستان تأمين اجتماعي شهر قزوين در سال 1402

مقدمه و هدف: پرستاران به‌عنوان اولين گروه در خط مقدم مواجهه با پاندمي كوويد - ۱۹ حضور دارند، لذا انجام مداخلات روان‌درماني در اين گروه شغلي مي‌تواند مفيد واقع شود. بدين منظور مطالعه حاضر باهدف تعيين اثربخشي درمان پذيرش و تعهد در تاب‌آوري و سلامت روان پرستاران شاغل در بخش‌هاي كرونا بيمارستان تأمين اجتماعي شهر قزوين در سال 1402 انجام شد.روش كار: پژوهش حاضر نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون-پس آزمون با گروه گواه همراه با دوره پيگيري بود. جامعه پژوهش حاضر شامل تمامي پرستاران شاغل در بخش كروناي بيمارستان تأمين اجتماعي شهر قزوين (168 نفر) در شش ماه نخست سال 1402 بودند؛ كه 30 نفر از پرستاران جامعه هدف به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي ساده در دو گروه كنترل و آزمايش گمارده شدند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌هاي تاب‌آوري (كونور و ديويدسون،2003) و سلامت روان (گلدبرگ،1972) بودند. گروه آزمايش در 8 جلسه گروه‌درماني مبتني بر برنامه پذيرش و تعهد شركت كردند، درحالي‌كه گروه گواه هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. جهت تحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر بين گروهي با رعايت پيش‌فرض‌هاي آماري استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه آموزش درمان مبتني بر پذيرش و تعهد به‌صورت معناداري باعث افزايش تاب‌آوري و سلامت روان گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل شد؛ و اين نتايج در دوره پيگيري تداوم داشته است (0.05 P).نتيجه‌گيري: بهبود مهارت‌ها با استفاده از آموزش پذيرش و تعهد مي‌تواند به‌عنوان يك روش موثر براي افزايش تاب‌آوري و سلامت روان پرستاران موردتوجه قرار گيرد.