نقش پردازش هيجان، تحمل ابهام و باورهاي فراشناختي در پيش‌بيني اختلال اضطراب فراگير پرستاران شبكه بهداشت سردشت

مقدمه: اختلالات اضطرابي و از جمله آنها اختلال اضطراب فراگير جزو شايع ترين اختلالاتي هستند كه خيلي ها را گرفتار كرده اند. نحوه تحليل و تفسير رويدادها، تحمل كردن يا نكردن وضعيت مبهم و باورهاي فراشناختي مي تواند اختلال اضطراب فراگير را پيش بيني كند. هدف اين پژوهش نقش پردازش هيجان، تحمل ابهام و باورهاي فراشناختي در پيش‌بيني اختلال اضطراب فراگير پرستاران شبكه بهداشت سردشت بود.روش‌ كار:  جامعه آماري شامل كليه پرستاران شاغل در شبكه بهداشت سردشت (شامل بيمارستان، درمانگاه تخصصي و مراكز بهداشتي سطح شهر) بود. تعداد 155 نفر، با روش نمونه گيري در دسترس، به‌عنوان نمونه نهايي پژوهش انتخاب شدند. ابزارهاي جمع آوري اطلاعات عبارت بودند از پرسش‌نامه هاي پردازش هيجاني، تحمل ابهام، باورهاي فراشناختي و علايم اضطراب. پژوهش حاضر يك پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بود و داده‌ها از طريق ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره  تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: يافته هاي آماري نشان داد كه، پردازش هيجاني، تحمل ابهام و باورهاي فراشناختي بر روي هم  63.2 درصد واريانس اختلال اضطراب فراگير را تبيين مي‌كند. همچنين يافته ها نشان مي‌دهد كه هر سه متغير پيش بين سهم معناداري در پيش‌بيني اختلال اضطراب فراگير دارند، به گونه اي كه متغير پردازش شناختي (0.01 = p، 0.433= β)، تحمل ابهام (0.01 = p، 0.101= β)، و باورهاي فراشناختي (0.01 = p، 0.503= β) به‌صورت مثبت اختلال اضطراب فراگير را پيش‌بيني مي‌كند. نتيجه‌گيري: طبق يافته‌ها پردازش هيجاني، تحمل ابهام و باورهاي فراشناختي در ايجاد اختلال اضطراب فراگير نقش دارند؛ بر همين اساس با تغيير نوع پردازش هيجاني و افزايش توانايي تحمل ابهام و تغيير باورهاي فراشناختي معيوب به كاهش اختلال اضطراب فراگير كمك كرد.