بررسي تأثير تمرين استقامتي به عنوان يك روش كمك‌درمان بر كاشكسي‌عضلاني و عواقب قلبي عروقي در موش‌هاي مبتلا به سرطان پستان

سندروم كاشكسي و خطر مواجهه با بيماري‌هاي قلبي عروقي شيوع بالايي در بيماران سرطاني دارد؛ بنابراين، پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير تمرين استقامتي به عنوان يك روش كمك‌درمان بر كاشكسي عضلاني و عواقب قلبي عروقي ناشي از سرطان پستان انجام شد. 20 سر موش بالب سي (شش تا هشت هفته ايي با ميانگين توده بدني 17-18 گرم) پس از القاي سرطان پستان و گذشت 2 هفته، تست توان هوازي بيشينه را اجرا كردند و به‌طور تصادفي به دو گروه تومور-كنترل و تومور-تمرين تقسيم شدند. گروه تومور-تمرين، پروتكل تمرين استقامتي را به مدت 6 هفته، 5 روز در هفته با افزايش تدريجي شدت 12 متر به 20 متر در دقيقه و مدت زمان 25 دقيقه تا 55 دقيقه انجام و 24 ساعت پس از آخرين جلسه تمرين تست توان هوازي بيشينه به عمل آمد. 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمرين موش ها قرباني شدند. وزن بدن، وزن غذاي‌مصرفي، وزن قلب، وزن طحال، وزن عضله دوقلو و نعلي، شاخص توده قلبي و نسبت وزن عضله نعلي به وزن بدن و نسبت وزن عضله دوقلو به وزن بدن در دو گروه تومور-كنترل و تومور-تمرين اندازه‌گيري شد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون آماري تي مستقل در سطح معناداري 0.05≥ استفاده شد. نتايج تحقيق حاضر افزايش معنادار در وزن قلب (0.005=P)، وزن طحال (0.029=P)، عضله دوقلو (0.009=P) و عضله نعلي (0.022=P)، در گروه تومور-تمرين نسبت به گروه تومور-كنترل را نشان داد. همچنين افزايش معنادار شاخص توده قلبي (0.016=P) و نسبت وزن عضله دوقلو به وزن بدن (0.005=P) و نسبت عضله نعلي به وزن بدن (0.021=P) در گروه تومور-تمرين نسبت به گروه تومور-كنترل مشاهده شد. درنتيجه، به نظر مي رسد تمرين استقامتي مي تواند به عنوان يك روش كمك درماني و استراتژي بالقوه براي بهبود سلامت دستگاه عضلات اسكلتي، قلب و عروق و كاهش روند كاشكسي عضلاني ناشي از سرطان پستان مورد توجه قرار گيرد.