بررسي زيست‌پالايي فلزات سنگين توسط قارچ Pleurotus ostratus

آلودگي فلزات سنگين در آب و خاك، جدي‌ترين مشكل ناشي از فرآيندهاي صنعتي و معدني و ساير فعاليت‌هاي انساني است. قارچ‌پالايي يك روش بيوتكنولوژي است كه از قارچ‌ها براي حذف آلاينده‌هاي سمي از محيط به روشي كارآمد و مقرون به صرفه استفاده مي‌كند. قارچ‌هاي ماكرو يكي از مهم‌ترين ميكروواسطه‌هاي طبيعت هستند. گونه هاي پلوروتوس به عنوان محبوب‌ترين و پر كشت‌ترين گونه در سراسر جهان در نظر گرفته مي‌شوند و اين ممكن است به دليل هزينه توليد پايين و عملكرد بيشتر آن‌ها باشد. مطالعات نشان داده است كه در خاك هاي آلوده به فلز، اين قارچ ممكن است رشد گياه را از طريق بهبود تغذيه معدني و يا با كاهش سميت فلزات بهبود ببخشد. به منظور ارزيابي ميزان تحمل اين قارچ نسبت به غلظت‌هاي متفاوت از فلزات سنگين، رشد قارچ در محيط جامد و مايع MMN، حاوي غلظت‌هاي متفاوت (15،0، 30، 45 و 60 ميلي‌گرم در ليتر) فلزات سنگين روي، منگنز، كادميوم، سرب و نيكل انجام و پارامترهاي رشدي و ميزان انباشت فلز در ميسيليوم اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد كه تحمل اين قارچ نسبت به فلزات داراي تنوع زيادي است به طوري‌كه افزايش پارامترهاي رشدي در مورد دو فلز روي و منگنز و مهار رشد حتي در غلظت‌هاي پايين فلزات نيكل، كادميوم و سرب (15 ميلي گرم در ليتر) مشاهده شد. ميزان انباشت فلز در ميسيليوم قارچي نيز با افزايش غلظت فلز در محيط كشت افزايش يافت. در اين تحقيق براي اولين بار پارامترهاي رشدي و ميزان انباشت فلزات سنگين در شرايط آكسنيك بررسي و توصيف شده است.