سلامت روان و ارتباط آن با كيفيت زندگي در زنان ايراني باردار با سابقه ناباروري اوليه

مقدمه: با توجه به شيوع نسبتاً بالاي ناباروري و مشكلات عديده رواني‌اجتماعي آن، مطالعه حاضر با هدف بررسي استرس، افسردگي و اضطراب و ارتباط آن با كيفيت زندگي در زنان باردار با سابقه ناباروري اوّليه انجام شده است.روش كار: اين مطالعه مقطعي توصيفي‌‌تحليلي بر روي 120 زن باردار با سابقه ناباروري اوّليه مراجعه‌‌كننده به كلينيك نازايي بيمارستان ‌الزهراء تبريز انجام شد. شركت‌كنندگان واجد شرايط به روش نمونه‌گيري آسان انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌‌هاي فردي‌اجتماعي، استرس ادراك‌شده كوهن، افسردگي ادينبورگ، اضطراب بارداري وندنبرگ و كيفيت زندگي مخصوص بارداري جمع‌آوري شدند. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي هم‌بستگي پيرسون و اسپيرمن، آزمون تي مستقل، ANOVA يك‌طرفه و رگرسيون خطّي چندمتغيّره انجام گرفت.يافته‌ها: ميانه (پرسانتايل 75-25) نمره استرس درك‌شده در مادران 44.0 (40.2 تا 46.0) از محدوده نمره قابل‌اكتساب 0-56 بود. ميانگين (انحراف‌معيار) نمره اضطراب، افسردگي و كيفيت زندگي به ترتيب 66.1 (11.4) (محدوده نمره 119-17)، 16.3 (3.2) (محدوده نمره 30-0) و 32.3 (5.2) (محدوده نمره 63-9) بود. هم‌بستگي معناداري بين استرس درك‌شده و افسردگي با كيفيت زندگي وجود نداشت، اما بين اضطراب و كيفيت زندگي هم‌بستگي منفي معناداري مشاهده شد.نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشانگر كاهش سلامت روان در زنان باردار به‌دنبال ناباروري اوّليه بود و نمرات اضطراب هم‌بستگي معنادار و معكوسي با كيفيت زندگي داشت. بنابراين، ارائه برنامه‌هايي براي ارتقاي سلامت روان اين زنان در كنار مراقبت‌هاي‌ رايج توسط مراقبان ‌سلامت ضروري به نظر مي‌رسد.