واكاوي رابطه ميان انسان و طبيعت در برنامه درسي خوشه دروس انسان و سلامت در دوره دوم متوسطه

هدف اين پژوهش واكاوي رابطه ميان انسان و طبيعت در برنامه درسي خوشه انسان و سلامت دوره دوم متوسطه بوده است. با توجه به اهميت نقش محوري آموزش‌وپرورش در راستاي تحقق اهداف سند تحول بنيادين آموزش‌وپرورش و برنامه درسي ملي، خوشه انسان و سلامت در دامنه محتوايي دروس دوره دوم متوسطه، موردتوجه برنامه ريزان درسي قرار گرفته بود. چنانچه محتواي اين دروس متناسب با نيازهاي تربيتي دانش آموزان تدوين گردد، مي‌تواند نقش مؤثري در بهبود رابطه انسان با طبيعت داشته باشد. بدين منظور، در پژوهش حاضر پرسش اساسي از اين قرار است: رابطه ميان انسان و طبيعت در برنامه درسي خوشه انسان و سلامت در دوره دوم متوسطه چه ويژگي‌هاي دارد؟ جهت پاسخ به اين پرسش از روش توصيفي-تحليلي با به‌كارگيري روش آنتروپي شانون استفاده شده است، جامعه آماري اين پژوهش محتواي خوشه دروس انسان و سلامت و راهنماي معلم موجود براي هر كتاب در سال تحصيلي 1400-1399 بوده است. در اين پژوهش از دروس مذكور 7162 كد اوليه به دست آمد و در مراحل بعدي تجزيه‌وتحليل، 15 مؤلفه اصلي و 161 مؤلفه فرعي استخراج شد. نتايج پژوهش نشان داد بيشترين ميزان بار اطلاعاتي و ضريب اهميت (wj) شاخص اقتدار (0.163(، اكوتوريسم (0.127)، آب (0.108)، امداد و نجات (0.107)، تنوع زيستي (0.1)، هوا (0.093)، پسماند (0.091)، انرژي (0.079)، خاك (0.051)، ارزش‌هاي ملي-ديني (0.027)، جنگ نرم (0.025) و كمترين ضريب اهميت مربوط به شاخص امنيت پايدار (0.006)، تأمين و رفاه اجتماعي (0.003)، تغذيه و سلامت (0.012)، سبك زندگي (0.01) مي‌باشد. با عنايت به اين مهم و بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر، بازنگري در برنامه‌ درسي خوشه دروس انسان و سلامت، ضرورتي غيرقابل‌انكار است.