توسعه پايدار: از سياست‌گذاري تا عمل (تبيين مدل شكاف خط‌مشي‌هاي عمومي در حوزه محيط‌زيست)

ازجمله اقدامات جهت دستيابي به توسعه پايدار، خط‌مشي ‌گذاري زيربنايي دولتمردان كشورها، براي بهبود مسائل زيست‌محيطي است. هدف اين پژوهش، تبيين مدل اقتضايي تحليل شكاف خط‌مشي‌هاي عمومي دولت در حوزه محيط‌زيست مي‌باشد. پژوهش حاضر، بر اساس هدف يك پژوهش كاربردي است و برحسب ماهيت موضوع، از نوع پيمايشي است. جامعه آماري در اين مطالعه، شامل كليه متخصصان رشته‌هاي محيط‌زيست داراي مدارك كارشناسي ارشد و دكتري مي‌باشند كه مطابق آمار موجود، تعداد آنها در حدود 121456 نفر است؛ كه حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 384 نفر تعيين شد و نمونه‌ها با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب و موردمطالعه قرار گرفتند. اعتبار ابزار سنجش با استفاده از اعتبار محتوايي از نوع اعتبار صوري و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ (α ≥ 0.75) مورد تأييد قرار گرفت. جهت تجزيه‌وتحليل داده‌ها و براي بررسي سؤال‌هاي پژوهش از آزمون معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج حاكي از آن است كه بعد ارتباط سياست‌ها با اهداف سازمان، بعد انتظارات و احساسات جامعه و بعد تأمين نظر ذي‌نفعان مي‌تواند در مدل تحليل شكاف مناسب باشد و مدل اقتضايي تحليل شكاف خط‌مشي‌هاي دولت در حوزه محيط‌زيست از اعتبار لازم برخوردار است. مدل پيشنهادي اين پژوهش كه با نظرات خبرگان حوزه محيط‌زيستي بهبود يافت، مي‌تواند مدلي كاربردي براي سياست‌گذاران، مديران و مجريان حوزه خط‌مشي گذاري محيط‌زيستي و به‌طور خاص، سازمان حفاظت محيط‌زيست قرار گيرد.