تبيين مفهوم و مدل‌هاي ادغام اطلاعات و كاربست آن در سيستم‌هاي مديريت اطلاعات اصطلاحنامه‌اي

روش‌‌هاي مختلفي براي تجميع، تلفيق و ادغام اطلاعات به‌عنوان فرايندي حياتي در سيستم‌هاي مديريت اطلاعات وجود دارد، اما رويكرد و الگوي مشخصي در حوزه سيستم‌‌هاي مديريت اطلاعات مبتني ‌بر روابط (اصطلاحنامه‌اي) ارائه نشده است. هدف پژوهش حاضر تبيين مفهوم و مدل‌هاي مناسب ادغام اطلاعات و كاربست آن در سيستم‌هاي مديريت اطلاعات مبتني‌ بر رابطه (اصطلاحنامه‌اي) است. پژوهش حاضر از نوع مفهومي با رويكرد تحليلي است. جامعه پژوهش، متون و بروندادهاي حوزه ادغام اطلاعات در پايگاه‌هاي اطلاعاتي مختلف بود. روش گردآوري داده‌ها، كتابخانه‌اي بود كه به‌صورت هدفمند انتخاب گرديد. يافته‌ها نشان داد كه ادغام، تلفيق و تركيب اطلاعات در سيستم‌هاي مديريت اطلاعات اصطلاحنامه‌اي، نتايج و تأثيرات متفاوتي ايجاد مي‌كنند. مدل‌هاي ادغام اطلاعات در چهار دسته كلي مدل‌هاي مبتني ‌بر گردش اطلاعات، گردش كار و فعاليت، نقش‌ها و عملكرد موجوديت‌ها، و درك مفاهيم قرار دارند. مدل گردش كار و فعاليت Omnibus و مدل مبتني ‌بر نقش‌ها و عملكرد موجوديت‌ Endsley’s به‌عنوان مدل‌هاي انتخابي با توجه به مدل پايه JDL جهت به‌كارگيري در سيستم‌هاي مديريت اطلاعات مبتني ‌بر روابط نظير اصطلاحنامه‌ها و هستي‌شناسي‌ها مناسب است و اين قابليت را دارند كه با برخي تغييرات استفاده شوند. عيب اصلي مدل‌هاي ادغام اطلاعات، عدم توجه به ويژگي‌هاي ساختارهاي اطلاعاتي مشخص نظير اصطلاحنامه‌هاست. كم‌توجهي به كاربران خبره در سيستم‌هاي اطلاعاتي مبتني ‌بر تصميمات كاربري كه وظيفه استخراج اطلاعات تخصصي را دارند و ناديده‌گرفتن سيستم مشاركت جمعي براي حل مسائل پيچيده از جمله تشابه‌يابي و رفع آن در حجم انبوه اطلاعاتي، عدم شرح ريز عملكردهاي مورد نياز براي حل مسائل، مديريت تأثيرات در صورت بروز اشتباهات سيستمي يا كاربري و بازگرداني اطلاعات تجميعي و تلفيق، و همچنين عدم اجراي روش‌ها با نمونه‌هاي عملياتي در چنين ساختارهايي را مي‌توان از جمله اين مشكلات برشمرد. به‌طور كلي، بايد در هر مدل ادغام اطلاعات در سيستم‌هاي مديريت اطلاعات اصطلاحنامه‌اي، فرايندهاي كلي تشابه‌يابي، بررسي تشابهات، تجميع پارامترها و ادغام اطلاعات و مديريت تأثيرپذيري زيرسيستم‌ها مورد توجه قرار گيرد. بر خلاف روش‌هاي سنتي ادغام اطلاعات كه بيشتر بر تركيب داده‌ها تمركز دارند، ادغام اطلاعات معنايي به‌جاي تركيب داده‌ها و اطلاعات، بر تركيب دانش‌هاي مرتبط و مفاهيم ذخيره‌شده در اصطلاحنامه‌ها تأكيد دارد. از اين‌رو، توجه به رويكردهاي معنايي در فرايند تركيب و ادغام مدل‌هاي جديد پيشنهاد مي‌گردد.