معرفي يوسف و زليخاي صاحب اصفهاني و مقايسۀ محتوايي روايت آن با روايت يوسف و زليخاي طغان‌ شاهي

داستان يوسف و زليخا از داستان‌ هاي عبري است كه روايت آن در سوره‌اي با نام يوسف در قرآن كريم آمده است. اين داستان بعد از ورود اسلام به ايران مدّنظر بسياري از اديبان قرار گرفت و در روايت‌ها و اوزان مختلفي به نظم درآمد. از مهم‌ترين يوسف و زليخاهايي كه اكنون در دسترس دانش‌دوستان است، مي‌توان به يوسف و زليخاي طغان‌شاهي و يوسف و زليخاي جامي اشاره كرد كه دو روايت متفاوت را بازگو مي‌كنند. محمدكاظم صاحب اصفهاني ملقب به مسيح‌البيان از شاعران عهد عالم‌گير، از ايران به هند سفر مي‌كند و ضمن اشتغال به داروغگي دارالشفاي پادشاهي، با طبع موزون خود، آثاري را به يادگار مي‌نهد. ازجمله مثنوي‌هاي او صباحت يوسفي است كه شاعر آن را در بحر خفيف به رشتۀ نظم كشيده است. نگارندگان در اين پژوهش ضمن معرفي كامل اثر، روايت آن را با روايت يوسف و زليخاي منسوب  به فردوسي مقايسه نموده­اند. نتيجۀ به‌دست‌آمده اين است كه ازنظر نوع روايت، زبان، وزن و مضمون‌سازي‌هاي ادبي، تفاوت آشكاري بين اين دو اثر وجود دارد. نوع پژوهش بنيادي است كه با روش تحليل محتواي كيفي، متن يادشده بررسي شده است.