بررسي تاثير پيرشدگي قير بر خصوصيات مكانيكي مخلوطهاي آسفالتي ساخته شده با مصالح سنگي سيليسي و آهكي

در اين تحقيق تاثير جنس مصالح سنگي بر پيرشدگي قير در مخلوط هاي آسفالتي مورد مطالعه قرار گرفته است. نمونه هاي آسفالتي ساخته شده با مصالح سنگي آهكي و سيليسي، تحت شرايط پيرشدگي كوتاه مدت، بلند مدت 5 روزه و بلند مدت 7 روزه قرار گرفته و مشخصات مارشال، مقاومت كششي و حساسيت رطوبتي آنها ارزيابي شده و با يكديگر و حالت كنترل بدون اعمال پيرشدگي مقايسه گرديده اند. نتايج نشان مي دهد مخلوط هاي ساخته شده با مصالح سنگي آهكي استقامت مارشال، نسبت مارشال و مقاومت كششي بيشتر و حساسيت رطوبتي كمتري نسبت به مخلوط هاي ساخته شده با مصالح سنگي سيليسي دارند و تفاوت در حساسيت رطوبتي دو نوع مخلوط در مخلوط هاي پيرشده بيشتر مي باشد. همچنين، نتايج بيانگر اين است كه پيرشدگي باعث افزايش استقامت مارشال، نسبت مارشال و مقاومت كششي در حالت خشك مخلوط ها مي گردد و رواني مخلوط ها را كاهش مي دهد، اما باعث افزايش حساسيت رطوبتي مخلوط ها مي گردد. تاثير پيرشدگي بر مقاومت كششي مخلوط ها بيشتر از آن بر خصوصيات مارشال مي باشد. استقامت مارشال و مقاومت كششي بعد از اعمال پيرشدگي بلند مدت 7 روزه بر روي مخلوط هاي ساخته شده با مصالح سنگي آهكي، به ترتيب،  13 و 62% نسبت به مخلوط پير نشده افزايش مي يابد و اين مقادير براي مخلوط ساخته شده با مصالح سنگي سيليسي، به ترتيب، 17 و 32% مي باشد. تاثير پيرشدگي بر مشخصات مارشال و حساسيت رطوبتي مخلوط هاي ساخته شده با مصالح سنگي بيشتر از مخلوط هاي با مصالح سنگي آهكي است، اما، تاثير آن بر مقاومت كششي در حالت خشك در مخلوط هاي با مصالح سنگي آهكي بيشتر است.