تجمع ماده خشك و روغن در ميوه برخي ژنوتيپ‌هاي اميدبخش زيتون در شرايط محيطي سرپل‌ذهاب در ايران

اين پژوهش به منظور بررسي روند تجمع ماده خشك و روغن در ميوه ژنوتيپ‌هاي اميدبخش زيتون در شرايط محيطي شهرستان سرپل ذهاب در ايستگاه تحقيقات زيتون دالاهو واقع در استان كرمانشاه در سال باغي 1397‌ و 1398 اجرا شد. تجمع ماده خشك و روغن در ميوه درختان ده ساله هفت ژنوتيپ برتر زيتون شامل: D1، Dd1، Gw،Ps1 ، Bn3، Bn6 و Ds3 در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار ارزيابي شد. نتايج نشان داد تجمع روغن در ژنوتيپ هاي اميدبخش زيتون از مرداد شروع شد و در اواخر آبان به حداكثر خود رسيد. الگوي تجمع روغن در طي دوره مطالعه در ژنوتيپ هاي زيتون متفاوت بود. روند تجمع ماده خشك در ميوه پيوسته بود و در كليه ژنوتيپ ها با شيب كمي افزايش نشان داد. ژنوتيپ D1 بالاترين ميزان روغن در ماده تر و خشك ميوه را داشت، و بيشترين درصد ماده خشك ميوه نيز در سال دوم در ژنوتيپ Gw بود. در اين پژوهش، در دو سال متوالي حداكثر و حداقل دما بيشتر از 30 و 40 درجه سانتيگراد در خرداد، تير و مرداد بود، و دماي بالا همراه با كاهش ميزان رطوبت نسبي همراه بود. در هر دوسال دماي حداكثر و حداقل بر روي برخي از ژنوتيپ‌هاي زيتون مورد مطالعه اثر منفي داشت. بر اساس نتايج اين پژوهش، ژنوتيپ هاي اميدبخش زيتون مورد مطالعه واكنش هاي متفاوتي به شرايط محيطي سرپل ذهاب نشان دادند، و تجمع روغن در ميوه بيشتر تحت تاثير درجه حرارت بود.