تأثير ويژگي هاي مثبت شخصيتي بر خود ‌رهبري معلمان تربيت بدني با نقش تعديل گر شخصيت فعال

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير ويژگي‌هاي مثبت شخصيتي بر خود رهبري معلمان تربيت بدني شهرستان ساري با نقش تعديل‌گر شخصيت فعال بود.روش شناسي: روش پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي و از نظر شيوۀ جمع آوري داده ها توصيفي پيمايشي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري كليه معلمان تربيت بدني مدارس دولتي شهرستان ساري در سال تحصيلي 1401 1402 بودند (202 نفر). مقدار 138 نمونه توسط نرم‌افزار جي پاور به عنوان حداقل حجم نمونه براي انجام پژوهش در نظر گرفته شد. روش نمونه گيري، در دسترس بود. ابزار جمع آوري داده‌ها پرسشنامه هاي شخصيت فعال بيل و همكاران (2019)، خودرهبري كاستلانو و همكاران (2021)، اميدواري اسنايدر و همكاران (1996) و خوش بيني شاير و كارور (1985) بود. پايايي پرسشنامه ها با آلفاي كرونباخ بررسي و تأييد شد. روايي پرسشنامه ها با نظرات 10 نفر از اساتيد مديريت ورزشي و دبيران تربيت بدني مورد تأييد قرار گرفت. تجزيه و تحليل داده ها به روش مدل‌سازي معادلات ساختاري در نرم افزار پي ال اس انجام شد.يافته ها: نتايج نشان داد، اميدواري بر خود رهبري معلمان تربيت بدني تأثير مثبت و معناداري داشت. خوش بيني بر خود رهبري معلمان تربيت بدني تأثير معناداري نداشت. شخصيت فعال نقش تعديل‌گر در رابطه بين اميدواري با خود رهبري معلمان تربيت بدني داشت؛ همچنين شخصيت فعال نقش تعديل‌گر در رابطه بين خوش بيني با خودرهبري معلمان تربيت بدني نداشت. نتيجه گيري: بنابراين مي توان اظهار كرد كه اميدواري موجب افزايش خود رهبري معلمان تربيت بدني مي شود؛ اما خوش بيني تأثيري بر افزايش يا كاهش خودرهبري معلمان ندارد؛ همچنين اميدواري و خوش بيني با نقش تعديل گري شخصيت فعال موجب افزايش خودرهبري معلمان شدند؛ بنابراين توجه به ايجاد و افزايش اميدواري به عنوان يكي از ويژگي هاي شخصيتي در معلمان تربيت بدني مي تواند منجر به خودرهبري آنها در فعاليت هاي آموزشي و تربيتي مدرسه شود.