مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد با درمان متمركز بر شفقت بر بهزيستي روان‌شناختي و شرم دروني‌شده دانش‌آموزان دختر مبتلا به ويتيليگو

زمينه و هدف: ويتيليگو سبب تشديد مشكلات روان‌شناختي نظير اضطراب و افسردگي و نهايتاً كاهش كيفيت زندگي مبتلايان مي‌شود. هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد با درمان متمركز بر شفقت بر بهزيستي روان‌شناختي و شرم دروني‌شده دانش‌آموزان دختر مبتلا به بيماري ويتيليگو بود. روش‌ها: روش پژوهش، نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون و پي‌گيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش را دانش‌آموزان دختر مبتلا به بيماري ويتيليگو دوره دوم متوسطه مدارس شهر تبريز در سال‌تحصيلي 1401-1400 تشكيل دادند. نمونه پژوهش 45 نفر بودند كه به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي‌سازي در گروه‌هاي آزمايش و كنترل 15 نفره قرار گرفتند. هر دو گروه‌ آزمايشي درمان مختص خود را در 8 جلسه 90 دقيقه‌اي دريافت كردند، اما گروه اعضاي گروه كنترل هيچ درماني را دريافت نكردند. يافته‌ها: هر دو درمان (درمان مبتني بر پذيرش و تعهد، درمان متمركز بر شفقت) در مقايسه با گروه كنترل، بهزيستي روان‌شناختي دانش‌آموزان دختر مبتلا به ويتيليگو را در پس‌آزمون افزايش (0/001 P) و شرم دروني‌شده آنها را كاهش دادند (0/001 P). در مرحله پي گيري، اثر اين دو درمان بر كيفيت بهزيستي روان‌شناختي و شرم دروني‌شده ماندگار بود (0/001 P). تأثير اين دو درمان بر بهزيستي روان‌شناختي و شرم دروني‌شده در مراحل پس‌آزمون و پيگيري يكسان بود (0/05 P). نتيجه‌گيري: با توجه به اثربخشي اين دو درمان بر بهزيستي روان‌شناختي و شرم دروني‌شده دختران مبتلا به ويتيليگو، مي‌توان از آنها براي افزايش بهزيستي روان‌شناختي و كاهش شرم دروني‌شده در اين افراد استفاده كرد.