اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر نشانگان ملال پيش از قاعدگي و فاجعه‌پنداري درد دختران

زمينه و هدف: نشانگان ملال پيش از قاعدگي و فاجعه‌پنداري درد بر كيفيت زندگي دختران تاثير منفي دارد. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر نشانگان ملال پيش از قاعدگي و فاجعه‌پنداري درد دختران انجام شد. روش‌ها: مطالعه حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون و پيگري با گروه كنترل بود. جامعه آماري را دانش‌آموزان دختر دبيرستاني مبتلا به سندرم ملال پيش از قاعدگي شهر تبريز در سال 1401 تشكيل دادند. 30 نفر با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب، و به طور تصادفي در دو گروه (هر كدام 15 نفر) تخصيص يافتند. دختران گروه آزمايش درمان مختص گروه خود را در 8 جلسه 1.5 ساعته دريافت كرد؛ اما گروه كنترل درماني دريافت نكرد. هر دو گروه، پيش، پس و 3 ماه پس از مداخله به ‌پرسشنامه‌هاي 19 سوالي نشانگان پيش از قاعدگي و 13 سوالي فاجعه‌پنداري درد پاسخ دادند. يافته‌ها: ميانگين سن گروه آزمايش 16.8±0.77 سال و گروه كنترل 0.64±16.5سال بود. در پيش آزمون، ميانگين درمان مبتني بر پذيرش و تعهد براي نشانگان ملال پيش از قاعدگي 57.60±5.00 و براي فاجعه‌پنداري درد 4.79±37.13، و در گروه كنترل براي نشانگان ملال پيش از قاعدگي 6.59±57.93 و براي فاجعه‌پنداري درد 38.40±5.27 بود (0.05 P). درمان مبتني بر پذيرش و تعهد، نشانگان ملال پيش از قاعدگي (5.99±43.93) و فاجعه‌پنداري درد (5.16±32.93) دختران را در پس‌آزمون كاهش داد (0.001 P). در مرحله پيگيري، اثر اين درمان بر نشانگان ملال پيش از قاعدگي (5.86±44.07) و فاجعه‌پنداري درد (5.14±33.07)  ماندگار بود (0.001 P). نتيجه‌گيري: درمان مبتني بر پذيرش و تعهد احتمالاً مي‌تواند سبب كاهش نشانگان ملال پيش از قاعدگي و فاجعه‌پنداري درد در دختران شود.