شيوع و الگوي مقاومت آنتي‌بيوتيكي عوامل باكتريايي جدا شده از عفونت‌هاي مجاري ادراري بيماران سرپايي مراجعه كننده به آزمايشگاه رفرانس شهر كاشان در سال 1400

زمينه و هدف: مقاومت آنتي‌بيوتيكي نسبت به عوامل باكتريايي ايجاد كننده عفونت‌هاي مجاري ادراري (UTI)، با گذشت زمان و در هر منطقه جغرافيايي مي‌تواند الگوي متفاوتي داشته باشد. در اين مطالعه شيوع و الگوي مقاومت آنتي‌بيوتيكي عوامل باكتريال جدا شده از كشت‌ ادراري بيماران سرپايي مراجعه كننده به آزمايشگاه رفرانس كاشان در سال 1400 ارزيابي شد.روش‌ها: اين مطالعه مقطعي به صورت سرشماري روي 7365 نمونه كشت ادراري مراجعين به آزمايشگاه رفرانس كاشان در بازه زماني ابتداي فروردين ماه تا انتهاي اسفند ماه سال 1400 انجام شد. پس از اخذ نمونه ادراري به روش Mid-stream و تحت شرايط استريل در محيط كشت مك‌كانكي آگار، بلاد آگار و محيط‌هاي انتخابي باكتري كشت داده شد. در نهايت پس از مشخص شدن نوع ارگانيسم، تعيين مقاومت آنتي‌بيوتيكي با استفاده از روش انتشار از ديسك بر روي محيط آگار مولر هينتون و مطابق دستورالعمل هاي كميته ملي معيارهاي باليني آزمايشگاهي (CLSI 2020) انجام گرفت.يافته‌ها: از 7365 مراجعه كننده داراي كشت ادرار، نتيجه كشت 401 نفر (5/4%) مثبت گزارش شد كه 88/8% از آنها زن بودند. از ميان ارگانيسم‌هاي رشد يافته، اشرشياكلي با 251 مورد (62/5%) و كلبسيلا 99 مورد (24/6%) بيشترين فراواني را داشتند. اشرشياكلي بيشترين مقاومت را با 54/7% به سفازولين و سپس با 51% و 41% نسبت به كوتريموكسازول و سيپروفلوكساسين داشت. كمترين مقاومت آن با 4/4% به ايمي پنم و نيتروفورانتوئين گزارش شد. در كلبسيلا، بيشترين مقاومت نسبت به سفازولين با 3/58% و كوتريموكسازول با 41/4% و كمترين مقاومت به ايمي پنم با 7/1% گزارش شد. در مجموع، بدون در نظر گرفتن نوع باكتري، باكتري‌هاي گرم مثبت بيشترين مقاومت را با 71/4% به كليندامايسين و 57/9% به كوتريموكسازول، و كمترين مقاومت را با 14/7% به جنتامايسين و 17/5% به نيتروفورانتوئين داشتند.نتيجه‌گيري: شايع‌ترين عوامل UTI، اشرشياكلي و كلبسيلا بودند و مقاومت هاي آنتي‌بيوتيكي گزارش شده براي آنها به هم شبيه بود، لذا به نظر بتوان بر اساس آن، اقدام به درمان تجربي آنتي‌بيوتيكي، قبل از آماده شدن نتيجه كشت نمود.