توسعه مدل كارآفريني روستايي از طريق مطالعه نقش ميانجي توانمندسازي روستائيان مبتني بر رويكرد سرمايه گذاري

بر اساس اصول توسعه پايدار، يكي از ابعاد مهم نظريه هاي توسعه پايدار روستائي، توسعه اقتصادي در كنار و هم پوشي با توسعه اجتماعي و اكولوژيك مبتني بر رويكردهاي سرمايه گذاري است. در اين مطالعه با هدف توسعه كارآفريني روستايي تلاش شد به اين سوال پاسخ داده شود كه «چگونه مي‏توان از طريق مطالعه نقش ميانجي توانمندسازي روستائيان موجب بهبود عملكرد اكوسيستم و توسعه كارآفريني در فضاي روستايي كشور ايران شد». لازم به ذكر است كه اين پژوهش از نظر هدف كاربردي است كه با روش كمي از استراتژي مدل‏سازي معادلات ساختاري به روش حداقل مربعات جزيي با رويكرد PLS انجام شده است. نتايج تحقيق نشان مي‏دهد دو جريان توانمندساز شناختي مي‏توانند منجر به توسعه كارآفريني روستايي گردد. براساس يافته‌هاي پژوهش چند پيشنهاد كاربردي از جمله آگاهي‏افزايي در خصوص مولفه‏هاي توانمندساز در سه سطح فرد، گروه و بنگاه به كسب‏و‏كارهاي روستايي ارائه گرديد.