ارزيابي تأثير حفره هاي افقي در ساختمان هاي بلند بر پراكنش ريزگردها

اهداف: ريزگردها از جمله چالش‌هاي زيست‌محيطي، در مناطق خشك، بوده كه باعث برهم زدن آسايش انسان مي شوند. باد، اصلي‌ترين عامل حركت ريزگردها است و الگوي حركتي باد، در شهرها، از معماري شهرها و ساختمان‌ها اثر مي‌پذيرد. وجود حفره در فرم، از اقدامات طراحي فرم است كه بر بار باد و جريان ريزگردها اثر مي گذارد. هدف اين پژوهش بررسي مقايسه اي از توزيع ريزگردها در ساختمان بلند داراي حفره افقي، با متغيير تعداد و حجم حفره، مي باشد. روش ها: مطالعه عددي توسط ديناميك سيالات محاسباتي انجام شده است. در شبيه سازي از مدل آشفتگي كاامگا اس اس دي استفاده شده و تغييرات الگوي جريان باد و توزيع ريزگردها، ارزيابي مي شود. به جهت ورود داده هاي نرم افزاري، شامل اندازه، نوع و مقدار ذرات و همچنين اعتبارسنجي نرم افزار، از روش نمونه برداري ميداني استفاده شده است. يافته ها: يافته هاي تحقيق نشان مي دهد هرچه تعداد حفره ها در حجم بيشتر و اندازه آن ها كوچك تر شوند، سرعت باد در داخل حفره ها كاهش يافته و از طرفي رفتار حركتي باد و به طبق آن رفتار پراكنشي ذرات، يكنواخت تر مي شوند. همچنين در اين حفره ها غلظت ذرات معلق بيشتر و اندازه آن ها كوچك تر مي شوند. نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد طراحي فرم با تعداد حفره بيشتر و حجم حفره كوچك تر، براي مقابله با پديده ريزگردها و رسيدن به آسايش در محيط هاي داخلي، مناسب تر است. علاوه بر اين، طراحي بازشوها در ارتفاعات بالاتر و عمق حفره ها، نرخ فرونشست ذرات ريزگرد را در فضاهاي داخلي، كاهش مي دهد.