نظريه‌پردازي چندسطحي در پژوهش‌هاي كارآفريني: ارائۀ رويكردي بهبوديافته

رويكرد چندسطحي به نظريه‌پردازي با درك هم‌زمان پديده‌ها در سطوح چندگانۀ تحليل فرصت‌هايي براي توسعۀ نظريه‌هاي جديد با زمينۀ غني و تفسير مؤثرتر داده‌ها فراهم مي‌آورد. رويكردهاي تك‌سطحي به نظريه‌پردازي قادر به تبيين پيچيدگي پديده‌ها نمي‌باشند؛ زيرا پديده‌ها داراي پيشايندها، ميانجي‌ها، تعديل‌كننده‌ها و پيامدهايي هستند كه در سطوح مختلف قرار دارند. در حوزۀ كارآفريني شاهد غلبۀ نظريه‌هاي تك‌سطحي مي‌باشيم. نظريه‌هاي موجود حوزۀ كارآفريني سطوح خرد يا كلان را به‌طور مجزا بررسي نموده و با ناديده گرفتن سطح مياني و تعامل ميان سطوح نتوانسته‌اند تصويري كل‌نگر از پديده‌هاي كارآفرينانه ارائه دهند كه منعكس‌كنندۀ پيچيدگي‌هاي آنها باشد و درنتيجه، بينش‌هاي صحيح، غني، جامع و ارزشمند از دل نظريه‌ها حاصل نشده است. در اندك نظريه‌هاي موجود چندسطحي نيز رويكرد مناسب و جامعي جهت نظريه‌پردازي اتخاذ نشده است. براساس‌اين، اين پژوهش ضمن تبيين ضرورت و چيستي نظريه‌پردازي چندسطحي و انواع رويكردهاي آن، از طريق تحليل و نقد انواع رويكردهاي موجود به ارائه رويكردي بهبوديافته مي‌پردازد. در رويكرد بهبوديافته گام‌هايي همچون ظهور پديده‌هاي جمعي، شناسايي كاركرد و ساختار پديده‌ها، قوانين تعامل ميان سازه‌ها، انعطاف‌پذيري سطوح، اعتبار سازه‌ها، تأييد يا عملياتي‌سازي نظريه، تفسير نتايج و به‏علاوه تحولات و توسعه‌هاي نوين در اين رويكرد مانند نقش افراد در شكل‌دهي زمينۀ سازماني مطرح مي‌شود. پيش‌بيني مي‌شود كه نتايج اين پژوهش سبب تغيير ديدگاه پژوهشگران تك‌سطحي شده و راهنماي عمل مناسبي را براي نظريه‌پردازان ميان‌رشته‌اي و علاقه‌مند به مطالعات چندسطحي ارائه دهد.