طراحي الگوي اصول و فنون مذاكره بر مبناي آموزه‌هاي نهج‌البلاغه

هدف: مذاكره ابزاري مديريتي است كه براي موفقيت در محيط كسب‌‌وكار امروزي اهميت زيادي دارد. هدف از مذاكره در آموزه‌هاي ديني، برون‌رفت از منازعات و كناره‌كيري از فضاي اختلافات است؛ البته اگر حداكثر منافع طرفين تأمين شود و از مقاصد اصلي، در فضايي كه سخن از عالم اسلام و منافع جامعۀ اسلامي است، غفلت نشود. در جمهوري اسلامي ايران نياز است كه براي تعيين اصول و فنون مذاكره، از منابع اسلامي استفاده شود؛ بنابر اين، هدف پژوهش حاضر، شناساسي مؤلفه‌هاي اصول و فنون مذاكره، مبتني بر بيانات امام علي(ع) در نهج‌البلاغه بود. روش: در اين پژوهش با استفاده از رويكرد تحليل مضمون، متن شريف نهج‌البلاغه با استدلال و منطق، بررسي شد و اصول و فنون مذاكره، تعيين و براي اجرا شناسه‌گذاري شد. يافته‌ها: در مجموع، 142 شناسه در قالب 31 مضمون پايه و هفت مضمون سازمان‌دهنده (برنامه‌ريزي، تصميم‌گيري عقلايي، فرهنگ سازماني، مسئوليت‌پذيري، پاسخگويي، ارتباطات سازماني و عدالت‌محوري) به دست آمد و در نهايت، همۀ مضامين ذيل مضمون فراگير اصول و فنون مذاكرۀ مبتني بر بيانات امام علي(ع) در نهج‌البلاغه قرار گرفتند. نتيجه‌گيري: تقريباً تمامي تعاملات سازماني نيازمند سطحي از اصول و فنون مذاكره است و مذاكره‌كنندگان ماهر در كسب‌وكار، دارايي‌هايي ارزشمند تلقي مي‌شوند كه قادرند عملكرد مالي، ارتباط با مشتريان و رضايت و رفاه كاركنان را بهبود بخشند.