مطالعۀ تطبيقي پايان سرپرستي و فرزندخواندگي درحقوق فرانسه، انگليس و ايران

به‌رغم وجود مقررات گسترده در زمينۀ فرزندخواندگي و سرپرستي در اكثر نظام‌هاي حقوقي معاصر، در پاره‌اي از موضوعات مرتبط با اين نهاد يا مقرره‌اي وجود ندارد و يا بسيار ناقص است و با توجه به گسترش اين رابطه، پاسخگوي نيازهاي امروز جامعه نيست. ازجمله موضوعاتي كه كمتر مورد توجه قرار گرفته، مقررات مربوط بهپايانرابطۀ فرزندخواندگي و سرپرستي است. در كشورهاي فرانسه، انگليس و ايران، كم‌وبيش قوانين متفاوتي در اين‌باره وجود دارد، اما اين‌كه كدام‌يك از قوانين مزبور در راستاي حفظ منافع عالي كودك است و نواقص آن‌ها چيست، پرسشي است كه در اين نوشتار، به‌دنبال پاسخ شايستۀ آنيم. از نظر نگارندگان، حفظ منافع عالي كودك، مهم‌ترين دليل و مبنا براي مشروع و عقلايي ‌بودنِ پايان رابطۀ فرزندخواندگي و سرپرستي نامطلوب است. در هر سه كشور، اجمالاً امكان لغو سرپرستي وجود دارد، اما در چگونگي و اسباب آن اختلاف است. با بررسي اسباب پايان دادن بهفرزندخواندگي و سرپرستي در هريك از نظام‌هاي حقوقي فرانسه، انگلستان و ايران، درنهايت روشن مي‌شود كه قوانين حقوق ايران، دربارۀ اسبابي كه ممكن است دادگاه به‌واسطۀ آن، حكم پايان سرپرستي را صادر نمايد، جامع‌تر از قوانين انگلستان و فرانسه است.