بررسي ميزان تاب آوري پهنه آبي تالاب هاي هامون با استفاده از تصاوير سنجنده موديس

تالاب بين‌المللي هامون به عنوان دوازدهمين ذخيره‌گاه زيست كره مسكون ايران نقش مهمي در فعاليت‌هاي اجتماعي، اقتصادي، امنيتي، سياسي و زيست‌محيطي جنوب‌ شرق ايران دارد.در پژوهش حاضر با استفاده از سامانه گوگل ارث انجين و شاخص NDWI1 سنجنده ماديس و راستي آزمايي آن با تصاويرماهوارههاي لندست و سنتينل۲ وضعيت نوسانات آبي تالاب‌هاي سه گانه هامون با تحليل ۱۰۳۲ تصوير در سال‌هاي ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲ بررسي شد.نتايج نشان داد تالاب هامون«هيرمند» ناپايدارترين شرايط آبي را نسبت به دو تالاب ديگر داشته و به طورميانگين ميزان ۳۱.۵ كيلومتر مربع معادل ۱.۳ درصد از مساحت كل آن در دوره مورد مطالعه در حالت آبگيري بوده است.به عبارتي در اين مدت 98.8 درصد مساحت آن خشك و به طور متناوب ۲۲۶ ماه معادل ۱۸.۸ سال به صورت كامل خشك بوده است. بيشينه مساحت آبگيري اين تالاب نيز در اين مدت ۱۸۳ كيلومتر مربع معادل 7.3 درصد از كل مساحت آن بوده است. همچنين تالاب هامون «صابري» با ميانگين بيشينه مساحت آبگيري ۲۴۳.۷ كيلومتر مربع معادل ۱۵.۶ درصد از كل مساحت اين تالاب در دوره مورد مطالعه، پايدار ترين شرايط آبي را داشته است و در اين دوره 194 ماه معادل 16.2 سال به صورت متناوب داراي آب بوده است. همچنين بيشترين مساحت تحت آبگيري اين تالاب با ميزان 797 كيلومتر مربع معادل ۵۱.۱ درصد كل مساحت آن در سال ۲۰۲۰ ثبت شده است. اين سطح آبگيري در منطقه خشك شمال سيستان و بلوچستان كه ميانگين بارندگي در آن ۵۰ ميلي متر است، مي تواند منبع مهمي براي تامين آب بخش هاي مختلف لحاظ شود