ارزيابي شاخص‌هاي بيوشيميايي تحمل به تنش خشكي در پايه‌‌ها و ارقام آلو و گوجه (Prunus spp.)

خشكي مهم‌ترين تهديد توليد محصولات كشاورزي در سراسر جهان است و تغييرات اقليمي اين تهديد را تشديد مي‌كنند. معرفي ارقام و پايه‌هاي متحمل به خشكي يك راهكار اصولي است. به‌ ‌منظور بررسي تحمل به خشكي برخي پايه‌ها و ارقام تجاري آلو و گوجه، آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در مؤسسه تحقيقات باغباني، كمال‌شهر، كرج، ايران در سال 1401 1400 انجام شد. فاكتور اول شامل پايه‌هاي رويشي ميروبالان C29، پنتا، تترا، سنت جولين، ماريانا 2624، GF677 و GN15 به همراه پايه بذري گوجه به عنوان شاهد، و فاكتور دوم ارقام آلو ژاپني (سيمكا و NO16) و آلو اروپايي (زوچلو) و گوجه سبز و فاكتور سوم تنش خشكي (با اعمال قطع آبياري به مدت 14 روز) و شاهد (بدون قطع آبياري) بود. شاخص‌هاي بيوشيميايي مورد بررسي شامل فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيدان كاتالاز، پراكسيداز و پلي فنول اكسيداز، محتواي پرولين، پروتئين محلول، آنتي‌اكسيدان كل، نشت يوني و محتواي نسبي آب از شاخص هاي فيزيولوژيكي بود. نتايج نشان داد كه فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيدان در شرايط تنش خشكي در زوچلو روي پايه GN15 نسبت به شاهد افزايش داشته است. بيشترين ميزان پرولين در رقم  NO16و پايه GF677 مشاهده شد. با توجه به نتايج، رقم زوچلو،  NO16و پايه GF677 و GN15 از نظر صفات مورد بررسي به‌عنوان ارقام و پايه‌هاي متحمل به خشكي معرفي مي‌شوند.