اثربخشي كاهش استرس مبتني بر ذهن‌آگاهي بر استرس ادراك‌شده، خلق منفي، خودكارآمدي و ادراك درد در بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد

مقدمه: هدف از اين مطالعه بررسي اثربخشي كاهش استرس مبتني بر ذهن‌آگاهي بر استرس ادراك‌شده، خلق منفي، خودكارآمدي و ادراك درد در بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد بود. روش: پژوهش نيمه‌آزمايشي از نوع پيش آزمون - پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل تمامي بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد مراجعه‌كننده به بيمارستان شريعتي تهران بود. از اين جامعه، نمونه اي به حجم 40 نفر (20 زن و 20 مرد) هدفمندانه انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (10 مرد و 10 زن) و گروه كنترل (10 مرد و 10 زن) گمارده شدند. گروه آزمايش تحت برنامه كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي در طول 8 جلسه به مدت 2 ماه، هفته اي يك جلسه 2 ساعته و گروه كنترل در ليست انتظار قرار گرفت. همچنين گروه‌هاي آزمايش و كنترل، مقياس استرس ادراك‌شده كوهن و همكاران (1983)، مقياس افسردگي، اضطراب و استرس لوي بوند و لوي بوند (1995)، مقياس خودكارآمدي شرر و همكاران (1982) و پرسشنامه درد مك گيل ملزاك (1975) را در مرحله پيش آزمون و پس آزمون تكميل كردند. براي تجزيه‌وتحليل داده ها از تحليل كوواريانس چند متغيره استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه در مرحله پس آزمون، درمان كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي باعث افزايش معني دار (0.001 p ) خودكارآمدي و كاهش معني دار (0.001 p ) استرس ادراك‌شده، خلق منفي و ادراك درد در بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد شد. نتيجه‌گيري: كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي مي تواند در افزايش خودكارآمدي و كاهش استرس ادراك‌شده، خلق منفي و ادراك درد در اين بيماران  مؤثر واقع شود.