اثربخشي «آموزش سلامت جنسي» بر خودپنداره‌ي جنسي نوجوانان دختر ساكن در مراكز بهزيستي

مقدمه: آموزش سلامت جنسي اهميت بسياري در بهبود كيفيت زندگي نوجوانان ساكن در مراكز بهزيستي دارد. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش سلامت جنسي بر خودپنداره‌ي جنسي نوجوانان دختر ساكن در مراكز بهزيستي در شهر اصفهان انجام شد.  روش كار: پژوهش حاضر از نوع نيمه‌تجربي از نوع پيش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه كنترل همراه با پيگيري بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، شامل همه نوجوانان دختر ساكن در مراكز بهزيستي شهر اصفهان در سال 1402 بودند. تعداد 30 نوجوان دختر 15 تا 18 سال بر اساس نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند. سپس به‌صورت تصادفي از نوع قرعه‌كشي در گروه آموزش سلامت جنسي (15 نوجوان) و گروه كنترل (15 نوجوان) گمارده شدند. جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش با پرسشنامه جمعيت‌شناختي و مقياس خودپنداره‌ي جنسي (Sexual Self-Concept Scale)  انجام گرفت. روايي محتوا به روش كيفي و پايايي به روش همساني دروني با محاسبه ضريب آلفا كرونباخ انجام شد. سپس براي گروه‌ مداخله، 8 جلسه 90 دقيقه‌اي آموزش سلامت جنسي هفته‌اي 1 جلسه انجام شد. گروه كنترل درمان را پس از اتمام پژوهش دريافت كردند. پس از اتمام مداخله، پس‌آزمون و به فاصله 2 ماه بعد پيگيري انجام شد. ابزارهاي هر 3 مرحله توسط نوجوانان ساكن در مراكز بهزيستي تكميل شد. داده‌ها در نرم‌افزار اس پي اس اس نسخه 27 تحليل شد.  يافته ها: بين گروه مداخله و گروه كنترل در متغير خودپنداره‌ي جنسي، در مرحله پس‌آزمون و پيگيري تفاوت معناداري وجود داشت. بنابراين، مداخله در بهبود خودپنداره‌ي جنسي نوجوانان ساكن در مراكز بهزيستي اثربخش بود (P 0/05).  نتيجه گيري: آموزش سلامت جنسي باعث بهبود خودپنداره‌ي جنسي نوجوانان ساكن در مراكز بهزيستي مي‌شود. پيشنهاد مي‌شود روانشناسان و سرپرستان مراكز از يافته‌هاي اين پژوهش در جهت ارتقاي سلامت جنسي نوجوانان استفاده كنند.