نقش ميانجي واكنش پذيري هيجاني بين شفقت خود و نگراني تصوير بدن با پرخوري عصبي دردانشجويان زن

مقدمه: پرخوري عصبي يكي از مشكلات شايع در بين زنان است كه موجب تغيير قابل توجهي در سبك زندگي و سلامت بدني و رواني فرد خواهد شد. لذا پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش ميانجي واكنش پذيري هيجاني بين شفقت خود و نگراني تصوير بدن با پرخوري عصبي در دانشجويان زن دانشگاه هاي آزاد استان گيلان است. روش كار: روش پژوهش حاضر توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري اين مطالعه كليه دانشجويان زن با پرخوري عصبي شاغل به تحصيل دانشگاه‌هاي آزاد استان گيلان در نيمسال دوم تحصيلي 1402-1401 بودند. 254 تن از دانشجويان كه براساس مقياس پرخوري عصبي 18 تا 48 را كسب كرده بودند به عنوان افراد داراي پرخوري عصبي به روش غيرتصادفي و هدفمند انتخاب شدند. داده‌هاي با پرسشنامه جمعيت شناختي، مقياس واكنش‌پذيري هيجاني (Emotion Reactivity Scale) ، مقياس شفقت خود- فرم كوتاه (Self-Compassion Scale – Short Form)، سياهه نگراني تصوير بدني (Body Image Concern Inventory)، و مقياس پرخوري عصبي (Binge Eating Scale) جمع‌آوري شد. روايـي ابزارهـا بـه روش كيفـي و پايايـي بـه روش همسـاني درونـي بـا محاسـبه ضريـب آلفـا كرونبـاخ انجام شـد. تحليل داده ها در نرم افزار هاي اس پي اس اس 24 و آموس 24 انجام شد. يافته‌ها: الگوي پيشنهادي بر اساس شاخص هاي برازندگي از برازش مناسب برخوردار است (0.065= RMSEA). علاوه بر اين، شفقت خود با نگراني از تصوير بدن همبستگي منفي، مستقيم و معنادار (0.306- = β)، واكنش پذيري هيجاني  با نگراني از تصوير بدن همبستگي مثبت، مستقيم و معنادار دارد (0.555= β). همچنين شفقت خود با واكنش پذيري هيجاني (0.365-=β) همبستگي مستقيم، منفي و معنادار دارد. نتايج آزمون بوت‌استرپ نشان داد كه شفقت خود با نقش ميانجي واكنش پذير هيجاني با نگراني از تصوير بدن (0.203-=β) همبستگي منفي، غيرمستقيم و معنادار دارد. لذا واكنش‌پذيري هيجاني بين اين 2 متغير نقش ميانجي دارد (0.05 P). نتيجه‌گيري: شفقت خود و نگراني تصوير بدن بصورت مستقيم، غير مستقيم و منفي به واسطه واكنش پذيري هيجاني بانشانه هاي پرخوري عصبي دانشجويان همبستگي معناداري دارد. لذا برگزاري دوره هاي آموزشي در جهت ارتقاي مهارت شفقت به خود، و پرداختن به واكنش پذيري هيجاني و مديريت نگراني تصوير بدن براي دانشجويان با پرخوري عصبي، پيشنهاد مي شود .