بررسي مقايسه‌اي ماست‌سل ها در ليكن‌پلان و واكنش ليكنوئيد دهاني با رنگ‌آميزي گيمسا

مقدمه: ليكن‌پلان يك بيماري پوستي _ مخاطي نسبتا شايع و مزمن، با علت ناشناخته است. واكنش‌هاي ليكنوئيد دهاني به ضايعاتي اطلاق مي‌شود كه از نظر باليني و هيستوپاتولوژي با ليكن‌پلان مشابه است اما علت آن متفاوت مي‌باشد. ماست‌سل‌ها مسئول تجمع سلول‌هاي التهابي در بافت همبند هستند. هدف مطالعه بررسي نقش ماست‌سل‌ها پاتوژنز اين دو گروه از ضايعات است. روش بررسي: اين مطالعه توصيفي - مقطعي بر روي 26 نمونه از ليكن‌پلاندهاني و ضايعات واكنشي ليكنوئيدي و 5 نمونه از فيبروم تحريكي انجام شد. پس از رنگ آميزي با گيمسا، مقاطع زير ميكروسكوپ نوري (400 *) مشاهده و تعداد ماست‌سل‌ها شمارش شد. نتايج با استفاده از نرم‌افزار SPSS version 16 و آزمون‌هاي آماريT-test، من ويتني و كاي اسكوئر تجزيه و تحليل شد. نتايج: تعداد كل ماست‌سل‌ها و ماست‌سل‌هاي دگرانوله در دو گروه نسبت به گروه كنترل به‌طور معناداري بالاتر بود (P 0/05) ولي تعداد كل ماست‌سل‌ها ، تعداد ماست‌سل‌هاي دگرانوله و نسبت ماست‌سل‌هاي دگرانوله به كل ماست‌سل‌ها بين دو گروه ضايعات اختلاف معناداري نداشت (P 0/05). نتيجه‌گيري: ماست‌سل‌ها در پاتوژنز ليكن‌پلان و ضايعات واكنشي ليكنوئيد دهاني نقش دارند. تعداد ماست‌سل‌هاي دگرانوله و نسبت ماست‌سل‌هاي دگرانوله به كل ماست‌سل‌ها نمي‌تواند كمك چنداني به افتراق اين دو گروه از ضايعات بكند. معاينات باليني و تاريخچه مناسب و توجه به فاكتورهاي اتيولوژيك آن‌ها نقش به‌سزايي در افتراق اين دو گروه دارند.