نقش‌هاي ايمونولوژيك سلول‌هاي سينوويوسيت شبه فيبروبلاست (FLS) در بيماري آرتريت روماتوئيد

مقدمه: سينوويسيت‌هاي شبه فيبروبلاست (‏FLS)‏، كه به عنوان سينوويسيت‌هاي نوع B شناخته مي‌شوند، سلول غالب تشكيل‌دهنده ساختار اينتيما سينوويال هستند. در سينويوم روماتيسمي، ساختار پوشش سه‌لايه‌اي سالم سينوويال به يك ساختار پانوس مانند تبديل مي‌شود. برخي شرايط پيش التهابي در مفاصل بيماران آرتريت روماتوئيد، شامل سطوح بالاي سايتوكاين‌ها، عوامل رشد، و نفوذ سلول‌هاي التهابي، FLS را فعال مي‌كنند. شرايط محيطي در مفاصل بيماران مبتلا به RA (Rheumatoid Arthritis)، مانند فشار بالا و هيپوكسي‏، تغييراتي را القا مي‌كنند كه در فعال‌سازي FLS و  فنوتيپ‌هاي تهاجمي نقش دارند. افزايش تكثير و مهاجرت ، كاهش آپوپتوز ، تغييراتي است كه به عنوان فنوتيپ شبه توموري در اين سلول‌ها توصيف مي‌شود. به علاوه ترشح سايتوكاين‌هاي التهابي توسط اين سلول‌ها در تشديد التهاب و فراخواني سلول‌هاي ايمني به ناحيه مفصلي موثر هست. اين سلول‌ها از طريق توليد ماتريكس متالوپروتئيناز‌ها (MMPs)، كلاژناز، آگريكاناز و كاتپسين‌ها در تجزيه ماتريكس خارج سلولي و تخريب غضروف و استخوان نقش دارند. استراتژي‌هاي درماني نوين با تمركز بر هدف‌گيري مسيرهاي سيگنالينگ فعال‌كننده اين سلول‌ها و مهار فاكتور‌ها و سايتوكاين‌هاي توليد شده توسط اين سلول‌ها بر بهبود علائم التهابي و كاهش آسيب به مفصل تمركز كرده‌اند. نتيجه‌گيري: سلول‌هاي FLS از اجزاي اصلي حفظ سلامت مفصل هستند. اين سلول‌ها با توليد سايتوكاين‌ها، كموكاين‌ها، عوامل رگ‌زايي، عوامل تجزيه ماتريكس و غضروف، تكثير و عدم آپوپتوز عامل اصلي تغييرات در مفصل ملتهب هستند. استراتژي‌هاي درماني با تمركز بر هدف گيري مسير هاي سيگنالينگ فعال‌كننده اين سلول‌ها بر بهبود علائم التهابي و كاهش آسيب به مفصل تمركز كرده‌اند. پيش‌بيني مي‌شود در آينده نه چندان دور اين استراتژي‌هاي درماني در كنار درمان‌هاي پيشين به‌كار گرفته شوند.