اثر هشت هفته تمرين تناوبي شديد و خود‌چاقي بر وضعيت پراكسيداسيون ليپيدي سرم و بيان ژن آديپونكتين در رت نر ويستار چاق

مقدمه: رژيم پر چرب و افزايش دريافت كالري باعث افزايش شيوع چاقي و انواع بيماري‌ها مي‌شود. مطالعات انجام گرفته در زمينۀ بررسي سازوكارهاي مرتبط با چاقي و بيماري‌هاي مرتبط با آن، افزايش توده چربي و در نتيجه اختلال بر سايتوكاين‌ها را از مهم‌ترين عوامل اثرگذار معرفي كرده‌اند. هدف تحقيق اثر هشت هفته تمرين تناوبي شديد بر شاخص‌هاي پراكسيداسيون لپيدي و ژن آديپونكتين بود. روش بررسي: تحقيق حاضر از نوع تجربي با گروه كنترل بود. 24 سر موش رت ويستار نر به‌صورت تصادفي به سه گروه كنترل سالم، گروه تمرين تناوبي شديد، گروه مدل تقسيم شدند. گروه تمرين و گروه مدل هشت هفته و سه روز در هر هفته به تمرين تناوبي شديد پرداختند. بافت برداري از كبد و خون‌گيري از قلب در پايان هشت هفته صورت پذيرفت. سپس ميزان غلظت متغيرهاي پژوهش با كيت مخصوص اندازه‌گيري شد. از نرم‌افزار SPSS version 16 استفاده شد. براي مقايسه بين گروهي داده‌ها، از تحليل واريانس يك‌راهه استفاده شد كه و در صورت معنادارشدن آن، داده‌ها با استفاده از آزمون تعقيبي توكي در سطح معناداري P 0.05 مقايسه شدند. نتايج: يافته‌هاي اين تحقيق نشان داد در گروه تمرين افزايش معنادار ميزان وضعيت سوپراكسيد ديسموتاز (superoxide dismutase) نسبت به گروه خود‌چاقي مشاهده شد P=0/0007. اما تغيير معناداري در ميزان مالون‌دي‌آلدهيد (malondialdehyde)  P=0.4198و ميزان بيان ژن آديپونكتين كبدP=0.3209 گروه خود‌چاقي و گروه تمرين تناوبي مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: چاقي باعث عدم تعادل وضعيت اكسايشي و اختلال در توليد و ترشح آديپونكتين در بافت كبد موش چاق مي‌شود و تمرين تناوبي شديد باعث بهبود وضعيت اكسيداني مي‌شود ولي تاثير معناداري بر بيان ژن آديپونكتين ندارد.